ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਣੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥੪॥
haumai maar manasaa maneh samaanee gur kai sabadh pachhaataa ||4||
Ayant tué le Haumai (le moi qui se met au centre), le désir s'est apaisé dans l'esprit, et par le Shabad (la Parole du Guru) j'ai reconnu le Seigneur. ॥4॥
ਅਚਿੰਤ ਕੰਮ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਤਿਨ ਕੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥
achi(n)t ka(n)m kareh prabh tin ke jin har kaa naam piaaraa ||
Le Seigneur règle sans qu'ils y pensent les affaires de ceux qui aiment le Nom de Har.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਸਦਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
gur parasaadh sadhaa man vasiaa sabh kaaj savaaranahaaraa ||
Par la grâce du Guru Il habite toujours leur cœur, Lui qui arrange toute chose.
ਓਨਾ ਕੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਸੁ ਵਿਗੁਚੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਰਖਵਾਰਾ ॥੫॥
onaa kee rees kare su viguchai jin har prabh hai rakhavaaraa ||5||
Qui veut rivaliser avec ceux dont Har est le protecteur se perd lui-même. ॥5॥
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਮਨਮੁਖਿ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਈ ॥
bin satigur seve kinai na paiaa manmukh bhauk mue bilalaiee ||
Sans servir le Satguru, nul ne L'a trouvé ; les Manmukh (ceux qui suivent leur propre esprit) meurent en criant et en se lamentant.
ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ਦੁਖ ਮਹਿ ਦੁਖਿ ਸਮਾਈ ॥
aaveh jaaveh Thaur na paaveh dhukh meh dhukh samaiee ||
Ils vont et viennent sans trouver de place, absorbés de peine en peine.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ॥੬॥
gurmukh hovai su a(n)mrit peevai sahaje saach samaiee ||6||
Qui devient Gurmukh (tourné vers le Guru) boit l'Amrit (le nectar d'immortalité) et se fond naturellement dans le Vrai. ॥6॥
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਨਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਜੇ ਅਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਧਿਕਾਈ ॥
bin satigur seve janam na chhoddai je anek karam karai adhikaiee ||
Sans servir le Satguru, le cycle des naissances ne lâche pas, quand bien même on multiplierait les rites.
ਵੇਦ ਪੜਹਿ ਤੈ ਵਾਦ ਵਖਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥
vedh paReh tai vaadh vakhaaneh bin har pat gavaiee ||
Ils lisent les Vedas et en tirent des disputes ; sans Har ils perdent leur honneur.
ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚੀ ਜਿਸੁ ਬਾਣੀ ਭਜਿ ਛੂਟਹਿ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ॥੭॥
sachaa satigur saachee jis baanee bhaj chhooTeh gur saranaiee ||7||
Vrai est le Satguru, vraie est sa Bani (la parole révélée) ; en courant à son refuge, on est délivré. ॥7॥
ਜਿਨ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਦਰਿ ਸਾਚੇ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚਿਆਰਾ ॥
jin har man vasiaa se dhar saache dhar saachai sachiaaraa ||
Ceux dont le cœur abrite Har sont vrais à la porte du Vrai, et là reconnus véridiques.
ਓਨਾ ਦੀ ਸੋਭਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਹੋਈ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥
onaa dhee sobhaa jug jug hoiee koi na meTanahaaraa ||
Leur gloire dure d'âge en âge, et nul ne peut l'effacer.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਾ ॥੮॥੧॥
naanak tin kai sadh balihaarai jin har raakhiaa ur dhaaraa ||8||1||
Nanak est à jamais un sacrifice pour ceux qui gardent Har dans leur cœur. ॥8॥1॥
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਤਿਤੁਕੀ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
soraTh mahalaa teejaa ghar pehilaa titukee ikOankaar satigur prasaadh ||
Sorath, Mahalla 3, Ghar 1, Titouki. Un seul Être éternel. Par la grâce du Satguru ॥
ਭਗਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਤੂ ਰਖਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਧੁਰਿ ਤੂ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥
bhagataa dhee sadhaa too rakhadhaa har jeeau dhur too rakhadhaa aaiaa ||
Tu protèges toujours Tes fidèles, ô Har ; depuis l'origine Tu les protèges.
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜਨ ਤੁਧੁ ਰਾਖਿ ਲਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਰਣਾਖਸੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ ॥
prahilaadh jan tudh raakh le har jeeau haranaakhas maar pachaiaa ||
Tu as sauvé Ton serviteur Prahlad, ô Har, et détruit Harnakash.
ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥੧॥
gurmukhaa no parateet hai har jeeau manmukh bharam bhulaiaa ||1||
Les Gurmukh ont confiance en Toi, ô Har ; les Manmukh s'égarent dans le doute. ॥1॥
ਹਰਿ ਜੀ ਏਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥
har jee eh teree vaddiaaiee ||
Ô Har, telle est Ta grandeur :
ਭਗਤਾ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖੁ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥
bhagataa kee paij rakh too suaamee bhagat teree saranaiee ||
garde l'honneur de Tes fidèles, ô Maître ; Tes fidèles sont dans Ton refuge. ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਭਗਤਾ ਨੋ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕਾਲੁ ਨ ਨੇੜੈ ਜਾਈ ॥
bhagataa no jam joh na saakai kaal na neRai jaiee ||
Le Jam (le messager de la mort) ne peut même regarder Tes fidèles, et la mort n'approche pas d'eux.
ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਮੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥
keval raam naam man vasiaa naame hee mukat paiee ||
Seul le Nom du Seigneur habite leur cœur, et par le Nom ils obtiennent la libération.
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਭ ਭਗਤਾ ਚਰਣੀ ਲਾਗੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੨॥
ridh sidh sabh bhagataa charanee laagee gur kai sahaj subhaiee ||2||
Richesses et pouvoirs miraculeux tombent aux pieds des fidèles, par la paix naturelle que donne le Guru. ॥2॥
ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਵੀ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਸੁਆਉ ॥
manmukhaa no parateet na aavee a(n)tar lobh suaau ||
Les Manmukh n'ont pas cette confiance : au-dedans, l'avidité et l'intérêt personnel.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਸਬਦੁ ਨ ਭੇਦਿਓ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਾਗਾ ਭਾਉ ॥
gurmukh hiradhai sabadh na bhedhio har naam na laagaa bhaau ||
Le Shabad n'a pas transpercé leur cœur comme celui du Gurmukh, et l'amour du Nom de Har ne les a pas pris.
ਕੂੜ ਕਪਟ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਸੀ ਮਨਮੁਖ ਫੀਕਾ ਅਲਾਉ ॥੩॥
kooR kapaT paaj leh jaasee manmukh feekaa alaau ||3||
Le vernis du mensonge et de la fourberie tombera ; fade est la parole du Manmukh. ॥3॥
ਭਗਤਾ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਭਗਤੀ ਹੂ ਤੂ ਜਾਤਾ ॥
bhagataa vich aap varatadhaa prabh jee bhagatee hoo too jaataa ||
Le Seigneur agit Lui-même dans Ses fidèles, et c'est par eux qu'on Te connaît.
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸਭ ਲੋਕ ਹੈ ਤੇਰੀ ਤੂ ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥
maiaa moh sabh lok hai teree too eko purakh bidhaataa ||
L'attachement au monde, ce monde entier est à Toi ; Tu es l'unique Être créateur.
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਦੁਤੁਕੀ ॥
soraTh mahalaa teejaa dhutukee ||
Sorath, Mahalla 3, Dutukee.
ਨਿਗੁਣਿਆ ਨੋ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਭਾਈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਲਾਇ ॥
niguniaa no aape bakhas le bhaiee satigur kee sevaa lai ||
Les sans-vertu, Il les pardonne Lui-même, ô frère, en les attelant au Seva (service) du vrai Guru.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਊਤਮ ਹੈ ਭਾਈ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥
satigur kee sevaa uootam hai bhaiee raam naam chit lai ||1||
Le service du vrai Guru est sublime, ô frère : il fixe la conscience sur le Nom du Seigneur. ॥1॥
ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ॥
har jeeau aape bakhas milai ||
Le cher Har (le Nom de Dieu), de Lui-même, pardonne et unit.
ਗੁਣਹੀਣ ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ਭਾਈ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਲਏ ਰਲਾਇ ॥
gunaheen ham aparaadhee bhaiee poorai satigur le ralai ||
Sans vertu, pécheurs, ô frère, le vrai Guru parfait nous a mêlés aux siens. ॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਕਉਣ ਕਉਣ ਅਪਰਾਧੀ ਬਖਸਿਅਨੁ ਪਿਆਰੇ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
kaun kaun aparaadhee bakhasian piaare saachai sabadh veechaar ||
Combien de pécheurs a-t-Il pardonnés, ô bien-aimé, par la méditation du vrai Shabad (la Parole).
ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਅਨੁ ਭਾਈ ਸਤਿਗੁਰ ਬੇੜੈ ਚਾੜਿ ॥੨॥
bhaujal paar utaarian bhaiee satigur beRai chaaR ||2||
Il leur a fait traverser l'océan terrifiant, ô frère, en les embarquant sur la nef du vrai Guru. ॥2॥
ਮਨੂਰੈ ਤੇ ਕੰਚਨ ਭਏ ਭਾਈ ਗੁਰੁ ਪਾਰਸੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥
manoorai te ka(n)chan bhe bhaiee gur paaras mel milai ||
De scorie ils sont devenus or, ô frère, quand le Guru, pierre philosophale, les a unis à Dieu.
ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਭਾਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥
aap chhodd naau man vasiaa bhaiee jotee jot milai ||3||
Abandonnant leur ego, le Nom habite leur esprit, ô frère, et leur lumière se fond dans la Lumière. ॥3॥
ਹਉ ਵਾਰੀ ਹਉ ਵਾਰਣੈ ਭਾਈ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥
hau vaaree hau vaaranai bhaiee satigur kau sadh balihaarai jaau ||
Je me sacrifie, je m'offre, ô frère ; au vrai Guru je suis à jamais offert.
ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਜਿਨਿ ਦਿਤਾ ਭਾਈ ਗੁਰਮਤਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਉ ॥੪॥
naam nidhaan jin dhitaa bhaiee gurmat sahaj samaau ||4||
Lui qui m'a donné le trésor du Naam (le Nom), ô frère ; par l'enseignement du Guru je me fonds dans le Sahaj (l'équilibre serein). ॥4॥
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸਹਜੁ ਨ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਪੂਛਹੁ ਗਿਆਨੀਆ ਜਾਇ ॥
gur bin sahaj na uoopajai bhaiee poochhahu giaaneeaa jai ||
Sans le Guru le Sahaj ne naît pas, ô frère ; allez le demander aux sages.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਕਰਿ ਭਾਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੫॥
satigur kee sevaa sadhaa kar bhaiee vichahu aap gavai ||5||
Fais toujours le Seva du vrai Guru, ô frère, en effaçant l'ego du dedans. ॥5॥
ਗੁਰਮਤੀ ਭਉ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਭਉ ਕਰਣੀ ਸਚੁ ਸਾਰੁ ॥
gurmatee bhau uoopajai bhaiee bhau karanee sach saar ||
Par l'enseignement du Guru naît la crainte révérencielle, ô frère ; agir dans cette crainte est la vraie excellence.
ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥੬॥
prem padhaarath paieeaai bhaiee sach naam aadhaar ||6||
On obtient le trésor de l'amour, ô frère, et le vrai Nom devient l'appui. ॥6॥
ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਭਾਈ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥
jo satigur seveh aapanaa bhaiee tin kai hau laagau pai ||
Ceux qui servent leur vrai Guru, ô frère, je tombe à leurs pieds.
ਜਨਮੁ ਸਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਭਾਈ ਕੁਲੁ ਭੀ ਲਈ ਬਖਸਾਇ ॥੭॥
janam savaaree aapanaa bhaiee kul bhee liee bakhasai ||7||
J'embellis ainsi ma vie, ô frère, et je fais aussi pardonner ma lignée. ॥7॥
ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੋਇ ॥
sach baanee sach sabadh hai bhaiee gur kirapaa te hoi ||
Vraie est la Bani (la parole du Guru), vrai est le Shabad, ô frère ; cela advient par la grâce du Guru.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੮॥੨॥
naanak naam har man vasai bhaiee tis bighan na laagai koi ||8||2||
Ô Nanak, celui en qui habite le Nom du Har, ô frère, nul obstacle ne l'atteint. ॥8॥2॥