Ang 667

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧਿ ਅਪਰੰਪਰ ਪੁਰਖ ਅਪਾਰੀ ॥

har har agam agaadh bodh apara(n)par purakh apaaree ||

Ô Har (le Seigneur), inaccessible, insondable à l'entendement, illimité, Être infini.

ਜਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਜਗਜੀਵਨ ਜਨ ਨਾਨਕ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ ॥੪॥੧॥

jan kau kirapaa karahu jagajeevan jan naanak paij savaaree ||4||1||

Fais grâce à Ton serviteur, ô Vie du monde ; sauve l'honneur du serviteur Nanak. ॥4॥1॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

dhanaasaree mahalaa chauthhaa ghar pehilaa chaupadhe ikOankaar satigur prasaadh ||

Dhanaasree, Quatrième Mehl, première maison, Chau-padas. Un seul Créateur universel. Par la grâce du Vrai Guru :

ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਸੰਤ ਭਗਤ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਪਾਪ ਨਿਵਾਰੀ ॥

jo har seveh sa(n)t bhagat tin ke sabh paap nivaaree ||

Les Saints et les dévots qui servent le Har, Tu effaces tous leurs péchés.

ਹਮ ਊਪਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਸੁਆਮੀ ਰਖੁ ਸੰਗਤਿ ਤੁਮ ਜੁ ਪਿਆਰੀ ॥੧॥

ham uoopar kirapaa kar suaamee rakh sa(n)gat tum ju piaaree ||1||

Fais-moi grâce, ô Maître, garde-moi dans la Sangat (la sainte assemblée) qui T'est chère. ॥1॥

ਹਰਿ ਗੁਣ ਕਹਿ ਨ ਸਕਉ ਬਨਵਾਰੀ ॥

har gun keh na sakau banavaaree ||

Je ne saurais dire Tes vertus, ô Seigneur.

ਹਮ ਪਾਪੀ ਪਾਥਰ ਨੀਰਿ ਡੁਬਤ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਖਣ ਹਮ ਤਾਰੀ ॥

ham paapee paathar neer ddubat kar kirapaa paakhan ham taaree ||

Nous, pécheurs, sommes des pierres qui coulent dans l'eau ; par Ta grâce, fais traverser ces pierres que nous sommes. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਲਾਗੇ ਬਿਖੁ ਮੋਰਚਾ ਲਗਿ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਸਵਾਰੀ ॥

janam janam ke laage bikh morachaa lag sa(n)gat saadh savaaree ||

La rouille du poison, accumulée vie après vie, se nettoie au contact de la Saadh Sangat (compagnie des saints).

ਜਿਉ ਕੰਚਨੁ ਬੈਸੰਤਰਿ ਤਾਇਓ ਮਲੁ ਕਾਟੀ ਕਟਿਤ ਉਤਾਰੀ ॥੨॥

jiau ka(n)chan baisa(n)tar taio mal kaaTee kaTit utaaree ||2||

Comme l'or chauffé au feu perd sa souillure, ainsi elle est ôtée. ॥2॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਨੁ ਜਪਉ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥

har har japan japau dhin raatee jap har har har ur dhaaree ||

Je récite le Nom du Har jour et nuit, et je le garde en mon cœur.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਉਖਧੁ ਜਗਿ ਪੂਰਾ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੩॥

har har har aaukhadh jag pooraa jap har har haumai maaree ||3||

Le Nom du Har est le remède parfait au monde ; en le récitant, je terrasse le Haumai (l'ego, le « moi-je »). ॥3॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

dhanaasaree mahalaa chauthhaa ||

Dhanaasree, Quatrième Mehl :

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਤਿਨ ਕਾ ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੀ ॥

har ke sa(n)t janaa har japio tin kaa dhookh bharam bhau bhaagee ||

Les humbles Saints du Har (le Seigneur) l'ont médité ; leur peine, leur doute et leur peur se sont enfuis.

ਅਪਨੀ ਸੇਵਾ ਆਪਿ ਕਰਾਈ ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਤਰਿ ਜਾਗੀ ॥੧॥

apanee sevaa aap karaiee gurmat a(n)tar jaagee ||1||

Lui-même leur fait accomplir Son service, et l'enseignement du Guru s'éveille au-dedans. ॥1॥

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਬੈਰਾਗੀ ॥

har kai naam rataa bairaagee ||

Teint du Nom du Har, on devient détaché.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਮਨਿ ਭਾਈ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੧॥

har har kathaa sunee man bhaiee gurmat har liv laagee ||1||

Écoutant le récit du Har, plaisant à l'esprit, par l'enseignement du Guru l'amour du Har s'établit. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਜਾਤਿ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਤੁਮੑ ਠਾਕੁਰ ਹਮ ਸਾਂਗੀ ॥

sa(n)t janaa kee jaat har suaamee tum(h) Thaakur ham saa(n)gee ||

La caste des Saints, c'est le Har, ô Maître ; Tu es le Seigneur, nous ne sommes que Tes marionnettes.

ਜੈਸੀ ਮਤਿ ਦੇਵਹੁ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਤੈਸੇ ਬੁਲਗ ਬੁਲਾਗੀ ॥੨॥

jaisee mat dhevahu har suaamee ham taise bulag bulaagee ||2||

Selon l'esprit que Tu donnes, ô Maître, ainsi nous prononçons les paroles que Tu nous fais dire. ॥2॥

ਕਿਆ ਹਮ ਕਿਰਮ ਨਾਨੑ ਨਿਕ ਕੀਰੇ ਤੁਮੑ ਵਡ ਪੁਰਖ ਵਡਾਗੀ ॥

kiaa ham kiram naan(h) nik keere tum(h) vadd purakh vaddaagee ||

Que sommes-nous, sinon de minuscules vermisseaux, de petits vers ? Toi, Tu es l'Être immense, le très-grand.

ਤੁਮੑਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹਿ ਨ ਸਕਹ ਪ੍ਰਭ ਹਮ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਹ ਅਭਾਗੀ ॥੩॥

tum(h)ree gat mit keh na sakeh prabh ham kiau kar mileh abhaagee ||3||

Nous ne pouvons dire ni Ton état ni Ta mesure, ô Dieu ; comment nous, malheureux, pourrions-nous Te rencontrer ? ॥3॥

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਹੁ ਹਮ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਗੀ ॥

har prabh suaamee kirapaa dhaarahu ham har har sevaa laagee ||

Ô Har, Dieu, Maître, accorde Ta grâce, que nous soyons attachés à Ton service.

ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਹਮ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਥਾਗੀ ॥੪॥੨॥

naanak dhaasan dhaas karahu prabh ham har kathaa kathaagee ||4||2||

Fais de Nanak l'esclave de Tes esclaves, ô Dieu, afin qu'il conte le récit du Har. ॥4॥2॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

dhanaasaree mahalaa chauthhaa ||

Dhanaasree, Quatrième Mehl :

ਹਰਿ ਕਾ ਸੰਤੁ ਸਤਗੁਰੁ ਸਤ ਪੁਰਖਾ ਜੋ ਬੋਲੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਾਨੀ ॥

har kaa sa(n)t satagur sat purakhaa jo bolai har har baanee ||

Le Saint du Har (le Seigneur), le Vrai Guru, l'Être vrai, prononce la Bani (parole sacrée) du Har.

ਜੋ ਜੋ ਕਹੈ ਸੁਣੈ ਸੋ ਮੁਕਤਾ ਹਮ ਤਿਸ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨੀ ॥੧॥

jo jo kahai sunai so mukataa ham tis kai sadh kurabaanee ||1||

Quiconque la dit et l'écoute est libéré ; je lui suis à jamais un sacrifice. ॥1॥

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸੁਨਹੁ ਜਸੁ ਕਾਨੀ ॥

har ke sa(n)t sunahu jas kaanee ||

Ô Saints du Har, écoutez de vos oreilles Sa louange.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਹੁ ਇਕ ਨਿਮਖ ਪਲ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਲਹਿ ਜਾਨੀ ॥੧॥

har har kathaa sunahu ik nimakh pal sabh kilavikh paap leh jaanee ||1||

Écoutez le récit du Har ne fût-ce qu'un instant : tous les péchés et toutes les fautes s'en vont. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਐਸਾ ਸੰਤੁ ਸਾਧੁ ਜਿਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਵਡ ਪੁਰਖ ਵਡਾਨੀ ॥

aaisaa sa(n)t saadh jin paiaa te vadd purakh vaddaanee ||

Ceux qui ont trouvé un tel Saint sont eux-mêmes de grands êtres glorieux.

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮੰਗਹ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਹਰਿ ਲੋਚ ਲੁਚਾਨੀ ॥੨॥

tin kee dhoor ma(n)geh prabh suaamee ham har loch luchaanee ||2||

Je quémande la poussière de leurs pieds, ô Dieu Maître ; telle est mon ardente aspiration au Har. ॥2॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਫਲਿਓ ਬਿਰਖੁ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਜਿਨ ਜਪਿਓ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ ॥

har har safalio birakh prabh suaamee jin japio se tirapataanee ||

Le Har est l'arbre fécond, ô Dieu Maître ; ceux qui l'ont médité sont rassasiés.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਸਭ ਲਾਥੀ ਭੂਖ ਭੁਖਾਨੀ ॥੩॥

har har a(n)mrit pee tirapataase sabh laathee bhookh bhukhaanee ||3||

Ayant bu l'Amrit (le nectar d'immortalité) du Har, ils sont comblés, et toute faim et famine de désirs les quitte. ॥3॥

ਜਿਨ ਕੇ ਵਡੇ ਭਾਗ ਵਡ ਊਚੇ ਤਿਨ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਜਪਾਨੀ ॥

jin ke vadde bhaag vadd uooche tin har japio japaanee ||

Ceux dont le destin est grand et élevé, ceux-là ont médité le Har.

ਤਿਨ ਹਰਿ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਦਸਾਨੀ ॥੪॥੩॥

tin har sa(n)gat mel prabh suaamee jan naanak dhaas dhasaanee ||4||3||

Unis-moi à leur compagnie, ô Dieu Maître ; Nanak est l'esclave de leurs esclaves. ॥4॥3॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

dhanaasaree mahalaa chauthhaa ||

Dhanaasree, Quatrième Mehl :

ਹਮ ਅੰਧੁਲੇ ਅੰਧ ਬਿਖੈ ਬਿਖੁ ਰਾਤੇ ਕਿਉ ਚਾਲਹ ਗੁਰ ਚਾਲੀ ॥

ham a(n)dhule a(n)dh bikhai bikh raate kiau chaaleh gur chaalee ||

Nous, aveugles, sombrement teints du poison du vice, comment marcherions-nous sur la voie du Guru ?

ਸਤਗੁਰੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਮ ਲਾਵੈ ਆਪਨ ਪਾਲੀ ॥੧॥

satagur dhiaa kare sukhadhaataa ham laavai aapan paalee ||1||

Si le Vrai Guru, dispensateur de paix, fait grâce, il nous attache au pan de Son vêtement. ॥1॥

ਗੁਰਸਿਖ ਮੀਤ ਚਲਹੁ ਗੁਰ ਚਾਲੀ ॥

gursikh meet chalahu gur chaalee ||

Ô GurSikhs, ô amis, marchez sur la voie du Guru.

ਜੋ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਸੋਈ ਭਲ ਮਾਨਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਿਰਾਲੀ ॥੧॥

jo gur kahai soiee bhal maanahu har har kathaa niraalee ||1||

Ce que dit le Guru, tenez-le pour bien ; merveilleux est le récit du Har (le Seigneur). ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਬੇਗਿ ਬੇਗਾਲੀ ॥

har ke sa(n)t sunahu jan bhaiee gur sevih beg begaalee ||

Ô Saints du Har, ô frères, écoutez : servez le Guru au plus vite.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਖਰਚੁ ਹਰਿ ਬਾਧਹੁ ਮਤ ਜਾਣਹੁ ਆਜੁ ਕਿ ਕਾਲੑੀ ॥੨॥

satagur sev kharach har baadhahu mat jaanahu aaj k kaal(h)ee ||2||

En servant le Vrai Guru, faites provision du Har (pour le voyage) ; ne remettez pas à « aujourd'hui ou demain ». ॥2॥

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਪਹੁ ਹਰਿ ਜਪਣਾ ਹਰਿ ਸੰਤੁ ਚਲੈ ਹਰਿ ਨਾਲੀ ॥

har ke sa(n)t japahu har japanaa har sa(n)t chalai har naalee ||

Ô Saints du Har, méditez le Har ; le Saint du Har s'en va avec le Har.

ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਸੇ ਹਰਿ ਹੋਏ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਕੇਲ ਕੇਲਾਲੀ ॥੩॥

jin har japiaa se har hoe har miliaa kel kelaalee ||3||

Ceux qui méditent le Har deviennent le Har ; le Har joueur les rencontre en Ses jeux. ॥3॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਨੁ ਜਪਿ ਲੋਚ ਲੋੁਚਾਨੀ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਬਨਵਾਲੀ ॥

har har japan jap loch luochaanee har kirapaa kar banavaalee ||

Je médite le Nom du Har, aspirant ardemment ; fais grâce, ô Seigneur.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਹਮ ਸਾਧ ਜਨਾ ਪਗ ਰਾਲੀ ॥੪॥੪॥

jan naanak sa(n)gat saadh har melahu ham saadh janaa pag raalee ||4||4||

Unis Nanak à la Saadh Sangat (compagnie des saints), ô Har, que je devienne la poussière des pieds des saints. ॥4॥4॥