Ang 670

ਜਪਿ ਮਨ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ॥

jap man sat naam sadhaa sat naam ||

Récite, ô mon esprit, le Nom véritable, toujours le Nom véritable.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖ ਊਜਲ ਹੋਈ ਹੈ ਨਿਤ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨਾ ॥

halat palat mukh uoojal hoiee hai nit dhiaaieeaai har purakh nira(n)janaa ||

Ici et au-delà ton visage sera rayonnant ; médite sans cesse Har, l'Être Niranjan (l'Immaculé, que rien ne souille). ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਹ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਭਇਆ ਤਹ ਉਪਾਧਿ ਗਤੁ ਕੀਨੀ ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਜਪਨਾ ॥

jeh har simaran bhiaa teh upaadh gat keenee vaddabhaagee har japanaa ||

Là où naît le Simran (le souvenir aimant) de Har, tous les tourments s'en vont ; bienheureux ceux qui récitent Har.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਇਹ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ਜਪਿ ਹਰਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਨਾ ॥੨॥੬॥੧੨॥

jan naanak kau gur ieh mat dheenee jap har bhavajal taranaa ||2||6||12||

Au serviteur Nanak, le Guru a donné cette sagesse : en récitant Har, on traverse l'océan terrifiant. ॥2॥6॥12॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

dhanaasaree mahalaa chauthhaa ||

Dhanaasree, Mahalla 4 ॥

ਇਛਾ ਪੂਰਕੁ ਸਰਬ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਜਾ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਕਾਮਧੇਨਾ ॥

eichhaa poorak sarab sukhadhaataa har jaa kai vas hai kaamadhenaa ||

Har exauce les désirs et donne toute paix ; la vache d'abondance est en Son pouvoir.

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਮੇਰੇ ਜੀਅੜੇ ਤਾ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥

so aaisaa har dhiaaieeaai mere jeeaRe taa sarab sukh paaveh mere manaa ||1||

Médite donc un tel Har, ô mon âme, et tu recevras toute paix, ô mon cœur. ॥1॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

dhanaasaree mahalaa chauthhaa ||

Dhanaasree, Quatrième Mehl :

ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਮੈ ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

mere saahaa mai har dharasan sukh hoi ||

Ô mon Roi, que je trouve la paix dans le Darshan (la vision bénie) du Har (le Seigneur).

ਹਮਰੀ ਬੇਦਨਿ ਤੂ ਜਾਨਤਾ ਸਾਹਾ ਅਵਰੁ ਕਿਆ ਜਾਨੈ ਕੋਇ ॥

hamaree bedhan too jaanataa saahaa avar kiaa jaanai koi ||

Ma douleur, Toi seul la connais, ô Roi ; qu'en saurait un autre ? ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤੂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਸਚੁ ਸਭੁ ਹੋਇ ॥

saachaa saahib sach too mere saahaa teraa keeaa sach sabh hoi ||

Vrai Maître, Tu es la Vérité, ô mon Roi ; tout ce que Tu fais est vrai.

ਝੂਠਾ ਕਿਸ ਕਉ ਆਖੀਐ ਸਾਹਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥੧॥

jhooThaa kis kau aakheeaai saahaa dhoojaa naahee koi ||1||

Qui appellerions-nous faux, ô Roi, puisqu'il n'existe nul autre que Toi ? ॥1॥

ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਤੂ ਵਰਤਦਾ ਸਾਹਾ ਸਭਿ ਤੁਝਹਿ ਧਿਆਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

sabhanaa vich too varatadhaa saahaa sabh tujheh dhiaaveh dhin raat ||

En tous Tu es présent, ô Roi ; tous Te méditent jour et nuit.

ਸਭਿ ਤੁਝ ਹੀ ਥਾਵਹੁ ਮੰਗਦੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਤੂ ਸਭਨਾ ਕਰਹਿ ਇਕ ਦਾਤਿ ॥੨॥

sabh tujh hee thaavahu ma(n)gadhe mere saahaa too sabhanaa kareh ik dhaat ||2||

Tous mendient auprès de Toi seul, ô mon Roi ; Toi seul fais don à tous. ॥2॥

ਸਭੁ ਕੋ ਤੁਝ ਹੀ ਵਿਚਿ ਹੈ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

sabh ko tujh hee vich hai mere saahaa tujh te baahar koiee naeh ||

Tout être est en Toi, ô mon Roi ; nul n'existe hors de Toi.

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਤੂ ਸਭਸ ਦਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਸਭਿ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੩॥

sabh jeea tere too sabhas dhaa mere saahaa sabh tujh hee maeh samaeh ||3||

Tous les êtres sont à Toi, et Tu es à tous, ô mon Roi ; tous se fondent en Toi. ॥3॥

ਸਭਨਾ ਕੀ ਤੂ ਆਸ ਹੈ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਭਿ ਤੁਝਹਿ ਧਿਆਵਹਿ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ॥

sabhanaa kee too aas hai mere piaare sabh tujheh dhiaaveh mere saeh ||

Tu es l'espérance de tous, ô mon Bien-aimé ; tous Te méditent, ô mon Roi.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੪॥੭॥੧੩॥

jiau bhaavai tiau rakh too mere piaare sach naanak ke paatisaeh ||4||7||13||

Garde-moi comme il Te plaît, ô mon Bien-aimé, ô Vrai Empereur de Nanak. ॥4॥7॥13॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

dhanaasaree mahalaa panjavaa ghar pehilaa chaupadhe ikOankaar satigur prasaadh ||

Dhanaasree, Mahalla 5, Ghar 1, Chaupadé. Un seul Être créateur. Par la grâce du Vrai Guru ॥

ਭਵ ਖੰਡਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਨਿਰੰਕਾਰੇ ॥

bhav kha(n)ddan dhukh bha(n)jan savaiaamee bhagat vachhal nira(n)kaare ||

Toi qui brises la peur du devenir et détruis la peine, ô Maître, ami des dévots, Nirankaar (le Sans-Forme) :

ਕੋਟਿ ਪਰਾਧ ਮਿਟੇ ਖਿਨ ਭੀਤਰਿ ਜਾਂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥

koT paraadh miTe khin bheetar jaa(n) gurmukh naam samaare ||1||

des millions de fautes s'effacent en un instant lorsque, Gurmukh (tourné vers le Guru), on garde au cœur le Naam (le Nom divin). ॥1॥

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ਹੈ ਰਾਮ ਪਿਆਰੇ ॥

meraa man laagaa hai raam piaare ||

Mon cœur s'est attaché au Bien-Aimé.

ਦੀਨ ਦਇਆਲਿ ਕਰੀ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਵਸਿ ਕੀਨੇ ਪੰਚ ਦੂਤਾਰੇ ॥੧॥

dheen dhiaal karee prabh kirapaa vas keene pa(n)ch dhootaare ||1||

Dieu, tendre envers les humbles, m'a fait grâce : les cinq passions ennemies sont maîtrisées. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਤੇਰਾ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਰੂਪੁ ਸੁਹਾਵਾ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਬਾਰੇ ॥

teraa thaan suhaavaa roop suhaavaa tere bhagat soheh dharabaare ||

Ta demeure est belle, Ta forme est belle ; Tes dévots resplendissent en Ta cour.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕੇ ਦਾਤੇ ਸੁਆਮੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥

sarab jeeaa ke dhaate suaamee kar kirapaa leh ubaare ||2||

Toi qui donnes à tous les êtres, ô Maître, fais grâce et sauve-nous. ॥2॥

ਤੇਰਾ ਵਰਨੁ ਨ ਜਾਪੈ ਰੂਪੁ ਨ ਲਖੀਐ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਉਨੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥

teraa varan na jaapai roop na lakheeaai teree kudharat kaun beechaare ||

Ta couleur ne se voit pas, Ta forme ne se saisit pas : qui pourrait sonder Ta Kudrat (la puissance créatrice) ?

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿਆ ਸ੍ਰਬ ਠਾਈ ਅਗਮ ਰੂਪ ਗਿਰਧਾਰੇ ॥੩॥

jal thal maheeal raviaa srab Thaiee agam roop giradhaare ||3||

Dans l'eau, sur la terre, dans le ciel, en tout lieu Tu es répandu, Toi dont la forme reste inaccessible. ॥3॥

ਕੀਰਤਿ ਕਰਹਿ ਸਗਲ ਜਨ ਤੇਰੀ ਤੂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥

keerat kareh sagal jan teree too abinaasee purakh muraare ||

Tous Tes serviteurs chantent Ta louange ; Tu es l'Être impérissable.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹੁ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਦੁਆਰੇ ॥੪॥੧॥

jiau bhaavai tiau raakhahu suaamee jan naanak saran dhuaare ||4||1||

Garde-nous comme il Te plaît, ô Maître : le serviteur Nanak se tient à Ta porte, sous Ton refuge. ॥4॥1॥