Ang 716

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੫ ਦੁਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

Toddee mahalaa panjavaa ghar panjavaa dhupadhe ikOankaar satigur prasaadh ||

Todee, Mahalla 5, Ghar 5, Dupade.

ਐਸੋ ਗੁਨੁ ਮੇਰੋ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਕੀਨ ॥

aaiso gun mero prabh jee keen ||

Un Seul Créateur. Par la grâce du Satguru.

ਪੰਚ ਦੋਖ ਅਰੁ ਅਹੰ ਰੋਗ ਇਹ ਤਨ ਤੇ ਸਗਲ ਦੂਰਿ ਕੀਨ ॥

pa(n)ch dhokh ar aha(n) rog ieh tan te sagal dhoor keen ||

Voici la faveur que mon Prabh bien-aimé m'a faite :

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

les cinq vices et la maladie de l'orgueil, il les a tous éloignés de ce corps. ॥ Pause ॥

ਬੰਧਨ ਤੋਰਿ ਛੋਰਿ ਬਿਖਿਆ ਤੇ ਗੁਰ ਕੋ ਸਬਦੁ ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਦੀਨ ॥

ba(n)dhan tor chhor bikhiaa te gur ko sabadh merai heearai dheen ||

Il a brisé mes liens, m'a délivré du poison de Maya (l'attachement au monde périssable), et il a déposé le Shabad (la Parole du Guru) dans mon cœur.

ਰੂਪੁ ਅਨਰੂਪੁ ਮੋਰੋ ਕਛੁ ਨ ਬੀਚਾਰਿਓ ਪ੍ਰੇਮ ਗਹਿਓ ਮੋਹਿ ਹਰਿ ਰੰਗ ਭੀਨ ॥੧॥

roop anaroop moro kachh na beechaario prem gahio moh har ra(n)g bheen ||1||

Ma beauté, ma laideur, il n'en a rien considéré ; il m'a saisi par l'amour, et me voici trempé de la couleur de Har. ॥1॥

ਪੇਖਿਓ ਲਾਲਨੁ ਪਾਟ ਬੀਚ ਖੋਏ ਅਨਦ ਚਿਤਾ ਹਰਖੇ ਪਤੀਨ ॥

pekhio laalan paaT beech khoe anadh chitaa harakhe pateen ||

J'ai vu mon Bien-aimé, le voile qui nous séparait est tombé ; mon esprit est en joie, apaisé et comblé.

ਤਿਸ ਹੀ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹੁ ਸੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਨਾਨਕ ਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਤਿਸ ਹੀ ਕੋ ਧੀਨ ॥੨॥੧॥੨੦॥

tis hee ko girahu soiee prabh naanak so Thaakur tis hee ko dheen ||2||1||20||

La maison est la sienne, il est lui-même Prabh, dit Nanak ; il est le Maître, et je ne dépends que de lui. ॥2॥1॥20॥

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

Toddee mahalaa panjavaa ||

Todee, Mahalla 5 :

ਮਾਈ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥

maiee mere man kee preet ||

Ô mère, tel est l'amour de mon esprit :

ਏਹੀ ਕਰਮ ਧਰਮ ਜਪ ਏਹੀ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਰੀਤਿ ॥

ehee karam dharam jap ehee raam naam niramal hai reet ||

voilà mon action, mon Dharam (mon devoir), ma récitation ; le Nom de Ram est ma voie immaculée. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰ ਜੀਵਨ ਧਨ ਮੋਰੈ ਦੇਖਨ ਕਉ ਦਰਸਨ ਪ੍ਰਭ ਨੀਤਿ ॥

praan adhaar jeevan dhan morai dhekhan kau dharasan prabh neet ||

Soutien de mon souffle, richesse de ma vie : contempler chaque jour le Darshan (la vision bénie) de Dieu.

ਬਾਟ ਘਾਟ ਤੋਸਾ ਸੰਗਿ ਮੋਰੈ ਮਨ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਮੈ ਹਰਿ ਸਖਾ ਕੀਤ ॥੧॥

baaT ghaaT tosaa sa(n)g morai man apune kau mai har sakhaa keet ||1||

Sur le chemin et au passage du fleuve, le Har (le Seigneur) est ma provision de voyage ; j'ai fait du Har le compagnon de mon esprit. ॥1॥

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਭਏ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪੁਨੇ ਕਰਿ ਲੀਤ ॥

sa(n)t prasaadh bhe man niramal kar kirapaa apune kar leet ||

Par la grâce des saints, mon esprit s'est purifié ; faisant miséricorde, (Dieu) m'a fait Sien.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਭਗਤਨ ਕੇ ਮੀਤ ॥੨॥੨॥੨੧॥

simar simar naanak sukh paiaa aadh jugaadh bhagatan ke meet ||2||2||21||

En Le remémorant sans cesse, ô Nanak, j'ai trouvé la paix ; depuis l'origine et à travers les âges, Il est l'ami des fidèles. ॥2॥2॥21॥

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

Toddee mahalaa panjavaa ||

Todee, Mahalla 5 :

ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਮਿਲੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਨ ॥

prabh jee mil mere praan ||

Ô cher Dieu, unis-toi à moi, ô mon souffle.

ਬਿਸਰੁ ਨਹੀ ਨਿਮਖ ਹੀਅਰੇ ਤੇ ਅਪਨੇ ਭਗਤ ਕਉ ਪੂਰਨ ਦਾਨ ॥

bisar nahee nimakh heeare te apane bhagat kau pooran dhaan ||

Ne me quitte pas un instant de mon cœur ; à Ton fidèle, accorde le don parfait. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਖੋਵਹੁ ਭਰਮੁ ਰਾਖੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਨ ॥

khovahu bharam raakh mere preetam a(n)tarajaamee sughaR sujaan ||

Ôte mon doute, protège-moi, ô mon Bien-aimé, Connaisseur des cœurs, sage et savant.

ਕੋਟਿ ਰਾਜ ਨਾਮ ਧਨੁ ਮੇਰੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਮਾਨ ॥੧॥

koT raaj naam dhan merai a(n)mirat dhirasaT dhaarahu prabh maan ||1||

La richesse du Naam (le Nom divin) vaut pour moi des millions de royaumes ; pose sur moi Ton regard d'Amrit (nectar d'immortalité), ô Dieu, mon honneur. ॥1॥

ਆਠ ਪਹਰ ਰਸਨਾ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ਜਸੁ ਪੂਰਿ ਅਘਾਵਹਿ ਸਮਰਥ ਕਾਨ ॥

aaTh pahar rasanaa gun gaavai jas poor aghaaveh samarath kaan ||

Les huit veilles (jour et nuit), que ma langue chante Tes vertus ; que mes oreilles se rassasient pleinement de Ta louange, ô Tout-Puissant.

ਤੇਰੀ ਸਰਣਿ ਜੀਅਨ ਕੇ ਦਾਤੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਕੁਰਬਾਨ ॥੨॥੩॥੨੨॥

teree saran jeean ke dhaate sadhaa sadhaa naanak kurabaan ||2||3||22||

(Je suis) à Ton refuge, ô Dispensateur de vie aux êtres ; toujours et à jamais, Nanak T'est en sacrifice. ॥2॥3॥22॥

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

Toddee mahalaa panjavaa ||

Todee, Mahalla 5 :

ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੇ ਪਗ ਕੀ ਧੂਰਿ ॥

prabh tere pag kee dhoor ||

Ô Dieu, (je demande) la poussière de Tes pieds.

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਨਮੋਹਨ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੀ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥

dheen dhiaal preetam manmohan kar kirapaa meree lochaa poor ||

Ô Bon envers les humbles, Bien-aimé, Ravisseur des cœurs, fais grâce et comble mon désir. ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਦਹ ਦਿਸ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜਸੁ ਤੁਮਰਾ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥

dheh dhis rav rahiaa jas tumaraa a(n)tarajaamee sadhaa hajoor ||

Ta gloire s'étend aux dix directions ; ô Connaisseur des cœurs, Tu es toujours présent.

ਜੋ ਤੁਮਰਾ ਜਸੁ ਗਾਵਹਿ ਕਰਤੇ ਸੇ ਜਨ ਕਬਹੁ ਨ ਮਰਤੇ ਝੂਰਿ ॥੧॥

jo tumaraa jas gaaveh karate se jan kabahu na marate jhoor ||1||

Ceux qui chantent Ta louange, ô Créateur, ces serviteurs ne meurent jamais dans le chagrin. ॥1॥

ਧੰਧ ਬੰਧ ਬਿਨਸੇ ਮਾਇਆ ਕੇ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਮਿਟੇ ਬਿਸੂਰ ॥

dha(n)dh ba(n)dh binase maiaa ke saadhoo sa(n)gat miTe bisoor ||

Les affaires et les liens de la Maya (l'illusion du monde) s'évanouissent ; dans la Saadh Sangat (la compagnie des saints), les soucis s'effacent.

ਸੁਖ ਸੰਪਤਿ ਭੋਗ ਇਸੁ ਜੀਅ ਕੇ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਜਾਨੇ ਕੂਰ ॥੨॥੪॥੨੩॥

sukh sa(n)pat bhog is jeea ke bin har naanak jaane koor ||2||4||23||

Aisance, richesses, plaisirs de cette âme : sans le Har (le Seigneur), ô Nanak, sache-les faux. ॥2॥4॥23॥