Ang 747

ਸਭੇ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਜਾ ਪਾਇਆ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

sabhe ichhaa pooreeaa jaa paiaa agam apaaraa ||

Tous mes désirs sont comblés depuis que j'ai trouvé l'Inaccessible et l'Infini.

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਮਿਲਿਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਤੇਰਿਆ ਚਰਣਾ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰਾ ॥੪॥੧॥੪੭॥

gur naanak miliaa paarabraham teriaa charanaa kau balihaaraa ||4||1||47||

Nanak a rencontré le Guru, Paarbrahm (le Seigneur transcendant) : je suis offert en sacrifice à Tes pieds. ॥4॥1॥47॥

ਭਗਤਾ ਕੀ ਟੇਕ ਤੂੰ ਸੰਤਾ ਕੀ ਓਟ ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਿਰਜਨਹਾਰਾ ॥੧॥

bhagataa kee Tek too(n) sa(n)taa kee oT too(n) sachaa sirajanahaaraa ||1||

Tu es le soutien des dévots, Tu es l'abri des saints, Tu es le vrai Créateur. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਚੁ ਤੇਰੀ ਸਾਮਗਰੀ ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਦਰਬਾਰਾ ॥

sach teree saamagaree sach teraa dharabaaraa ||

Vraie est Ta création, vraie est Ta cour ;

ਸਚੁ ਤੇਰੇ ਖਾਜੀਨਿਆ ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਪਾਸਾਰਾ ॥੨॥

sach tere khaajeeniaa sach teraa paasaaraa ||2||

vrais sont Tes trésors, vraie est Ton étendue. ॥2॥

ਤੇਰਾ ਰੂਪੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਅਨੂਪੁ ਤੇਰਾ ਦਰਸਾਰਾ ॥

teraa roop aga(n)m hai anoop teraa dharasaaraa ||

Ta forme est hors d'atteinte, incomparable est Ton Darshan (la vision bénie).

ਹਉ ਕੁਰਬਾਣੀ ਤੇਰਿਆ ਸੇਵਕਾ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥੩॥

hau kurabaanee teriaa sevakaa jin(h) har naam piaaraa ||3||

Je suis offert en sacrifice à Tes serviteurs, à ceux qui chérissent le Nom du Har. ॥3॥

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਰਾਇ ਸੰਤਾ ਟੇਕ ਤੁਮੑਾਰੀ ॥

mere raam rai sa(n)taa Tek tum(h)aaree ||

Ô mon Roi Raam, Tu es le soutien des saints ;

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਤੂਹੈ ਅਧਾਰੀ ॥੧॥

jo tudh bhaavai so paravaan man tan toohai adhaaree ||1||

ce qui Te plaît est accepté ; en l'esprit et le corps, c'est Toi l'appui. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਤੂੰ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਮਨਸਾ ਪੂਰਣਹਾਰਾ ॥

too(n) dhiaal kirapaal kirapaa nidh manasaa pooranahaaraa ||

Tu es compatissant, bienveillant, trésor de grâce, Celui qui comble les souhaits ;

ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਸਭਿ ਪ੍ਰਾਣਪਤਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤੂੰ ਭਗਤਨ ਕਾ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥

bhagat tere sabh praanapat preetam too(n) bhagatan kaa piaaraa ||2||

tous les dévots sont à Toi, ô Maître du souffle, ô Bien-Aimé : Tu es l'amour des dévots. ॥2॥

ਤੂ ਅਥਾਹੁ ਅਪਾਰੁ ਅਤਿ ਊਚਾ ਕੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਤੇਰੀ ਭਾਤੇ ॥

too athaahu apaar at uoochaa koiee avar na teree bhaate ||

Tu es insondable, sans limite, très élevé ; nul autre ne T'égale.

ਇਹ ਅਰਦਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ਸੁਆਮੀ ਵਿਸਰੁ ਨਾਹੀ ਸੁਖਦਾਤੇ ॥੩॥

eeh aradhaas hamaaree suaamee visar naahee sukhadhaate ||3||

Telle est notre Ardaas (la prière), ô Maître : que jamais Tu ne sois oublié, ô Donateur de paix. ॥3॥

ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਜੇ ਸੁਆਮੀ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥

dhin rain saas saas gun gaavaa je suaamee tudh bhaavaa ||

Jour et nuit, à chaque souffle, que je chante Tes vertus, si cela Te plaît, ô Maître.

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸੁਖੁ ਨਾਨਕੁ ਮਾਗੈ ਸਾਹਿਬ ਤੁਠੈ ਪਾਵਾ ॥੪॥੧॥੪੮॥

naam teraa sukh naanak maagai saahib tuThai paavaa ||4||1||48||

Nanak demande Ton Naam et la paix : je ne les reçois que si le Seigneur en est satisfait. ॥4॥1॥48॥

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

soohee mahalaa panjavaa ||

Soohee, Mahalla 5.

ਵਿਸਰਹਿ ਨਾਹੀ ਜਿਤੁ ਤੂ ਕਬਹੂ ਸੋ ਥਾਨੁ ਤੇਰਾ ਕੇਹਾ ॥

visareh naahee jit too kabahoo so thaan teraa kehaa ||

Quel est donc ce lieu où l'on ne t'oublie jamais ?

ਆਠ ਪਹਰ ਜਿਤੁ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਦੇਹਾ ॥੧॥

aaTh pahar jit tudh dhiaaiee niramal hovai dhehaa ||1||

Ce lieu où l'on te médite à toute heure et où le corps devient pur. ॥1॥

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਉ ਸੋ ਥਾਨੁ ਭਾਲਣ ਆਇਆ ॥

mere raam hau so thaan bhaalan aaiaa ||

Ô mon Ram, je suis venu chercher ce lieu.

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਭਇਆ ਸਾਧਸੰਗੁ ਤਿਨੑ ਸਰਣਾਈ ਪਾਇਆ ॥੧॥

khojat khojat bhiaa saadhasa(n)g tin(h) saranaiee paiaa ||1||

À force de chercher, j'ai trouvé la Saadh Sangat (la compagnie des chercheurs de vérité) ; en m'y réfugiant, je t'ai trouvé. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਬੇਦ ਪੜੇ ਪੜਿ ਬ੍ਰਹਮੇ ਹਾਰੇ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

bedh paRe paR brahame haare ik til nahee keemat paiee ||

Brahma s'est épuisé à lire et relire les Védas, sans estimer même une parcelle de ta valeur.

ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਫਿਰਹਿ ਬਿਲਲਾਤੇ ਤੇ ਭੀ ਮੋਹੇ ਮਾਈ ॥੨॥

saadhik sidh fireh bilalaate te bhee mohe maiee ||2||

Chercheurs et maîtres accomplis errent en gémissant : eux aussi, Maya (l'illusion du monde) les a séduits. ॥2॥

ਦਸ ਅਉਤਾਰ ਰਾਜੇ ਹੋਇ ਵਰਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਅਉਧੂਤਾ ॥

dhas aautaar raaje hoi varate mahaadhev aaudhootaa ||

Les dix avatars ont régné en rois, et Shiva a vécu en renonçant.

ਤਿਨੑ ਭੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਓ ਤੇਰਾ ਲਾਇ ਥਕੇ ਬਿਭੂਤਾ ॥੩॥

tin(h) bhee a(n)t na paio teraa lai thake bibhootaa ||3||

Eux non plus n'ont pas trouvé ta limite ; ils se sont épuisés à se couvrir de cendres. ॥3॥

ਸਹਜ ਸੂਖ ਆਨੰਦ ਨਾਮ ਰਸ ਹਰਿ ਸੰਤੀ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ॥

sahaj sookh aana(n)dh naam ras har sa(n)tee ma(n)gal gaiaa ||

Équilibre paisible, paix, joie, saveur du Naam (le Nom divin) : les saints de Har ont chanté ce chant de bonheur.

ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ ਭੇਟਿਓ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਤਾ ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੨॥੪੯॥

safal dharasan bheTio gur naanak taa man tan har har dhiaaiaa ||4||2||49||

Nanak a rencontré le Guru et reçu son Darshan (sa vision bénie) fécond ; alors, de tout son cœur et de tout son corps, il a médité Har. ॥4॥2॥49॥