Ang 758

ਜਿਉ ਧਰਤੀ ਸੋਭ ਕਰੇ ਜਲੁ ਬਰਸੈ ਤਿਉ ਸਿਖੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਬਿਗਸਾਈ ॥੧੬॥

jiau dharatee sobh kare jal barasai tiau sikh gur mil bigasaiee ||16||

Comme la terre s'embellit quand tombe la pluie, ainsi le sikh s'épanouit en rencontrant le Guru. ॥16॥

ਸੇਵਕ ਕਾ ਹੋਇ ਸੇਵਕੁ ਵਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਬਿਨਉ ਬੁਲਾਈ ॥੧੭॥

sevak kaa hoi sevak varataa kar kar binau bulaiee ||17||

Que je devienne le serviteur du serviteur, l'appelant avec des prières répétées. ॥17॥

ਨਾਨਕ ਕੀ ਬੇਨੰਤੀ ਹਰਿ ਪਹਿ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਗੁਰ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੧੮॥

naanak kee bena(n)tee har peh gur mil gur sukh paiee ||18||

Telle est la supplication de Nanak à Har : qu'en rencontrant le Guru je trouve la paix du Guru. ॥18॥

ਤੂ ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਗੁਰ ਵਿਚੁ ਦੇ ਤੁਝਹਿ ਧਿਆਈ ॥੧੯॥

too aape gur chelaa hai aape gur vich dhe tujheh dhiaaiee ||19||

Tu es Toi-même le Guru et Toi-même le disciple ; par le Guru interposé, je Te médite. ॥19॥

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸੇਵਹਿ ਸੋ ਤੂਹੈ ਹੋਵਹਿ ਤੁਧੁ ਸੇਵਕ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥੨੦॥

jo tudh seveh so toohai hoveh tudh sevak paij rakhaiee ||20||

Ceux qui Te servent deviennent Toi-même ; Tu préserves l'honneur de Tes serviteurs. ॥20॥

ਭੰਡਾਰ ਭਰੇ ਭਗਤੀ ਹਰਿ ਤੇਰੇ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਦੇਵਾਈ ॥੨੧॥

bha(n)ddaar bhare bhagatee har tere jis bhaavai tis dhevaiee ||21||

Tes réserves débordent de dévotion, ô Har ; Tu la donnes à qui Te plaît. ॥21॥

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਹੋਰ ਨਿਹਫਲ ਸਭ ਚਤੁਰਾਈ ॥੨੨॥

jis too(n) dheh soiee jan paae hor nihafal sabh chaturaiee ||22||

Celui à qui Tu donnes, celui-là reçoit ; toute autre habileté est stérile. ॥22॥

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਗੁਰੁ ਅਪੁਨਾ ਸੋਇਆ ਮਨੁ ਜਾਗਾਈ ॥੨੩॥

simar simar simar gur apunaa soiaa man jaagaiee ||23||

En me souvenant, me souvenant, me souvenant encore de mon Guru, j'éveille mon esprit endormi. ॥23॥

ਇਕੁ ਦਾਨੁ ਮੰਗੈ ਨਾਨਕੁ ਵੇਚਾਰਾ ਹਰਿ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਰਾਈ ॥੨੪॥

eik dhaan ma(n)gai naanak vechaaraa har dhaasan dhaas karaiee ||24||

Le pauvre Nanak demande un seul don : fais de moi l'esclave de Tes esclaves. ॥24॥

ਜੇ ਗੁਰੁ ਝਿੜਕੇ ਤ ਮੀਠਾ ਲਾਗੈ ਜੇ ਬਖਸੇ ਤ ਗੁਰ ਵਡਿਆਈ ॥੨੫॥

je gur jhiRake ta meeThaa laagai je bakhase ta gur vaddiaaiee ||25||

Si le Guru me réprimande, cela m'est doux ; s'il me pardonne, c'est la grandeur du Guru. ॥25॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲਹਿ ਸੋ ਥਾਇ ਪਾਏ ਮਨਮੁਖਿ ਕਿਛੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥੨੬॥

gurmukh boleh so thai paae manmukh kichh thai na paiee ||26||

Ce que dit le Gurmukh (celui qui vit tourné vers le Guru) est agréé ; ce que dit le Manmukh (celui qui suit son propre esprit) ne l'est pas. ॥26॥

ਪਾਲਾ ਕਕਰੁ ਵਰਫ ਵਰਸੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਗੁਰ ਦੇਖਣ ਜਾਈ ॥੨੭॥

paalaa kakar varaf varasai gursikh gur dhekhan jaiee ||27||

Que tombent le froid, le givre et la neige, le sikh du Guru va voir son Guru. ॥27॥

ਅਨੇਕ ਉਪਾਵ ਕਰੀ ਗੁਰ ਕਾਰਣਿ ਗੁਰ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥਾਇ ਪਾਈ ॥੨੯॥

anek upaav karee gur kaaran gur bhaavai so thai paiee ||29||

Je fais mille efforts pour le Guru ; seul est agréé ce qui plaît au Guru. ॥29॥

ਕੋਈ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਿਆਰਾ ਹਉ ਤਿਸੁ ਪਹਿ ਆਪੁ ਵੇਚਾਈ ॥੧॥

koiee aan milaavai meraa preetam piaaraa hau tis peh aap vechaiee ||1||

Si quelqu'un venait unir à moi mon Bien-aimé, je me vendrais moi-même à lui. ॥1॥

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥੧॥

kirapaa kareh taa satigur meleh har har naam dhiaaiee ||1||

Si Tu fais grâce, Tu m'unis au vrai Guru et je médite le Nom de Har, Har. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜੇ ਸੁਖੁ ਦੇਹਿ ਤ ਤੁਝਹਿ ਅਰਾਧੀ ਦੁਖਿ ਭੀ ਤੁਝੈ ਧਿਆਈ ॥੨॥

je sukh dheh ta tujheh araadhee dhukh bhee tujhai dhiaaiee ||2||

Si Tu me donnes la joie, je T'adore ; dans la peine aussi, je Te médite. ॥2॥

ਨਾਨਕ ਕਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਈ ॥੩੧॥

naanak kaa jeeau pi(n)dd guroo hai gur mil tirapat aghaiee ||31||

L'âme et le corps de Nanak sont au Guru ; en rencontrant le Guru, je suis comblé et rassasié. ॥31॥

ਨਾਨਕ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਹੈ ਜਤ ਕਤ ਤਤ ਗੋਸਾਈ ॥੩੨॥੧॥

naanak kaa prabh poor rahio hai jat kat tat gosaiee ||32||1||

Le Dieu de Nanak emplit tout : partout, en tout lieu, Il est le Maître du monde. ॥32॥1॥

ਜੇ ਭੁਖ ਦੇਹਿ ਤ ਇਤ ਹੀ ਰਾਜਾ ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਸੂਖ ਮਨਾਈ ॥੩॥

je bhukh dheh ta it hee raajaa dhukh vich sookh manaiee ||3||

Si Tu me donnes la faim, j'en suis rassasié comme un roi ; dans la peine je trouve la paix. ॥3॥

ਤਨੁ ਮਨੁ ਕਾਟਿ ਕਾਟਿ ਸਭੁ ਅਰਪੀ ਵਿਚਿ ਅਗਨੀ ਆਪੁ ਜਲਾਈ ॥੪॥

tan man kaaT kaaT sabh arapee vich aganee aap jalaiee ||4||

Je découperais mon corps et mon esprit pour Te les offrir, et je me consumerais moi-même dans le feu. ॥4॥

ਪਖਾ ਫੇਰੀ ਪਾਣੀ ਢੋਵਾ ਜੋ ਦੇਵਹਿ ਸੋ ਖਾਈ ॥੫॥

pakhaa feree paanee ddovaa jo dheveh so khaiee ||5||

J'agiterais l'éventail, je porterais l'eau, et je mangerais ce que Tu me donnes. ॥5॥

ਨਾਨਕੁ ਗਰੀਬੁ ਢਹਿ ਪਇਆ ਦੁਆਰੈ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹੁ ਵਡਿਆਈ ॥੬॥

naanak gareeb ddeh piaa dhuaarai har mel laih vaddiaaiee ||6||

Le pauvre Nanak est tombé à Ta porte : unis-moi à Toi, ô Har, telle est Ta grandeur. ॥6॥

ਅਖੀ ਕਾਢਿ ਧਰੀ ਚਰਣਾ ਤਲਿ ਸਭ ਧਰਤੀ ਫਿਰਿ ਮਤ ਪਾਈ ॥੭॥

akhee kaadd dharee charanaa tal sabh dharatee fir mat paiee ||7||

J'arracherais mes yeux pour les poser sous Tes pieds, et je parcourrais toute la terre pour peut-être Te trouver. ॥7॥

ਜੇ ਪਾਸਿ ਬਹਾਲਹਿ ਤਾ ਤੁਝਹਿ ਅਰਾਧੀ ਜੇ ਮਾਰਿ ਕਢਹਿ ਭੀ ਧਿਆਈ ॥੮॥

je paas bahaaleh taa tujheh araadhee je maar kaddeh bhee dhiaaiee ||8||

Si Tu me fais asseoir près de Toi, je T'adore ; si Tu me chasses en me frappant, je Te médite encore. ॥8॥

ਜੇ ਲੋਕੁ ਸਲਾਹੇ ਤਾ ਤੇਰੀ ਉਪਮਾ ਜੇ ਨਿੰਦੈ ਤ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਈ ॥੯॥

je lok salaahe taa teree upamaa je ni(n)dhai ta chhodd na jaiee ||9||

Si les gens me louent, c'est Ta gloire ; s'ils me calomnient, je ne Te quitte pas pour autant. ॥9॥

ਜੇ ਤੁਧੁ ਵਲਿ ਰਹੈ ਤਾ ਕੋਈ ਕਿਹੁ ਆਖਉ ਤੁਧੁ ਵਿਸਰਿਐ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥੧੦॥

je tudh val rahai taa koiee kih aakhau tudh visariaai mar jaiee ||10||

Si Tu es de mon côté, que m'importe ce qu'on dira ; si je T'oublie, je meurs. ॥10॥

ਵਾਰਿ ਵਾਰਿ ਜਾਈ ਗੁਰ ਊਪਰਿ ਪੈ ਪੈਰੀ ਸੰਤ ਮਨਾਈ ॥੧੧॥

vaar vaar jaiee gur uoopar pai pairee sa(n)t manaiee ||11||

Encore et encore je suis une offrande pour le Guru ; je tombe aux pieds des saints pour les apaiser. ॥11॥

ਨਾਨਕੁ ਵਿਚਾਰਾ ਭਇਆ ਦਿਵਾਨਾ ਹਰਿ ਤਉ ਦਰਸਨ ਕੈ ਤਾਈ ॥੧੨॥

naanak vichaaraa bhiaa dhivaanaa har tau dharasan kai taiee ||12||

Le pauvre Nanak est devenu fou du désir de Ton Darshan, ô Har. ॥12॥

ਝਖੜੁ ਝਾਗੀ ਮੀਹੁ ਵਰਸੈ ਭੀ ਗੁਰੁ ਦੇਖਣ ਜਾਈ ॥੧੩॥

jhakhaR jhaagee meeh varasai bhee gur dhekhan jaiee ||13||

Que souffle la tempête et que tombe la pluie, le sikh va tout de même voir son Guru. ॥13॥

ਸਮੁੰਦੁ ਸਾਗਰੁ ਹੋਵੈ ਬਹੁ ਖਾਰਾ ਗੁਰਸਿਖੁ ਲੰਘਿ ਗੁਰ ਪਹਿ ਜਾਈ ॥੧੪॥

samu(n)dh saagar hovai bahu khaaraa gursikh la(n)gh gur peh jaiee ||14||

L'océan aurait-il des eaux très amères, le sikh du Guru le traverse pour aller vers son Guru. ॥14॥

ਜਿਉ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜਲ ਬਿਨੁ ਹੈ ਮਰਤਾ ਤਿਉ ਸਿਖੁ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥੧੫॥

jiau praanee jal bin hai marataa tiau sikh gur bin mar jaiee ||15||

Comme l'être vivant meurt sans eau, ainsi le sikh meurt sans son Guru. ॥15॥