ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ਅਨੇਕ ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਨਮਤੇ ॥
aaveh jaeh anek mar mar janamate ||
Ils sont innombrables à venir et à partir, mourant et renaissant sans fin.
ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ਅਨੇਕ ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਨਮਤੇ ॥
aaveh jaeh anek mar mar janamate ||
Ils sont innombrables à venir et à partir, mourant et renaissant sans fin.
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭੁ ਵਾਦਿ ਜੋਨੀ ਭਰਮਤੇ ॥੫॥
bin boojhe sabh vaadh jonee bharamate ||5||
Sans compréhension, tout est vain : ils errent de matrice en matrice. ॥5॥
ਜਿਨੑ ਕਉ ਭਏ ਦਇਆਲ ਤਿਨੑ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਭਇਆ ॥
jin(h) kau bhe dhiaal tin(h) saadhoo sa(n)g bhiaa ||
Ceux envers qui il s'est fait miséricordieux ont reçu la Saadh Sangat (la compagnie des êtres justes).
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਤਿਨੑੀ ਜਨੀ ਜਪਿ ਲਇਆ ॥੬॥
a(n)mrit har kaa naam tin(h)ee janee jap liaa ||6||
Ceux-là ont récité l'Amrit (le nectar d'immortalité) du Naam (le Nom divin) de Har. ॥6॥
ਖੋਜਹਿ ਕੋਟਿ ਅਸੰਖ ਬਹੁਤੁ ਅਨੰਤ ਕੇ ॥
khojeh koT asa(n)kh bahut ana(n)t ke ||
Des millions, des multitudes innombrables le cherchent ;
ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਨੇੜਾ ਤਿਸੁ ਹੇ ॥੭॥
jis bujhaae aap neRaa tis he ||7||
mais c'est à qui il donne lui-même de comprendre qu'il se fait proche. ॥7॥
ਵਿਸਰੁ ਨਾਹੀ ਦਾਤਾਰ ਆਪਣਾ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ॥
visar naahee dhaataar aapanaa naam dheh ||
Ne te laisse pas oublier, ô Donateur ; donne-moi ton Naam.
ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨਾਨਕ ਚਾਉ ਏਹੁ ॥੮॥੨॥੫॥੧੬॥
gun gaavaa dhin raat naanak chaau eh ||8||2||5||16||
Chanter tes vertus jour et nuit : tel est le seul désir de Nanak. ॥8॥2॥5॥16॥
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soohee mahalaa panjavaa ||
Soohee, Mahalla 5.
ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ਪੁਕਾਰਨਿ ਪੋਥੀਆ ॥
simirat bedh puraan pukaaran potheeaa ||
Les Smritis, les Védas, les Puranas, tous les livres le proclament :
ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸਭਿ ਕੂੜੁ ਗਾਲੑੀ ਹੋਛੀਆ ॥੧॥
naam binaa sabh kooR gaal(h)ee hochheeaa ||1||
sans le Naam tout est faux, tout n'est que paroles creuses. ॥1॥
ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਅਪਾਰੁ ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ॥
naam nidhaan apaar bhagataa man vasai ||
Le trésor sans limite du Naam habite le cœur des dévots.
ਜਨਮ ਮਰਣ ਮੋਹੁ ਦੁਖੁ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਨਸੈ ॥੧॥
janam maran moh dhukh saadhoo sa(n)g nasai ||1||
Naissance, mort, attachement, peine : tout s'enfuit dans la Saadh Sangat. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਮੋਹਿ ਬਾਦਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਸਰਪਰ ਰੁੰਨਿਆ ॥
moh baadh aha(n)kaar sarapar ru(n)niaa ||
Dans l'attachement, la querelle et l'orgueil, on finit à coup sûr dans les larmes.
ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਇਨਿੑ ਮੂਲਿ ਨਾਮ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੨॥
sukh na paini(h) mool naam vichhu(n)niaa ||2||
Séparés du Naam, ils ne trouvent aucune paix. ॥2॥
ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਧਾਰਿ ਬੰਧਨਿ ਬੰਧਿਆ ॥
meree meree dhaar ba(n)dhan ba(n)dhiaa ||
À force de dire « à moi, à moi », on se lie de ses propres liens.
ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰ ਮਾਇਆ ਧੰਧਿਆ ॥੩॥
narak surag avataar maiaa dha(n)dhiaa ||3||
Enfer ou ciel, on renaît sans cesse, pris aux affaires de Maya (l'illusion du monde). ॥3॥
ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੋਧਿ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥
sodhat sodhat sodh tat beechaariaa ||
À force de chercher et de chercher encore, j'ai considéré l'essentiel :
ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ਸਰਪਰ ਹਾਰਿਆ ॥੪॥
naam binaa sukh naeh sarapar haariaa ||4||
sans le Naam il n'est pas de paix, et à coup sûr on perd la partie. ॥4॥
Raag Soohee, Mahalla 1, Kuchajee
Un seul Créateur universel. Par la grâce du vrai Guru.
Je suis maladroite, pleine de défauts sans nombre : comment irais-je jouir de mon Époux, ô cher ? Les autres sont l'une plus belle que l'autre : qui donc connaîtra mon nom, ô cher ? Les compagnes qui ont joui de leur Époux se reposent à l'ombre des manguiers, ô cher. Ces vertus-là ne me viennent pas : à qui donc reprocher ma faute, ô cher ?
Quelles vertus Tiennes pourrais-je raconter, et lequel de Tes Noms prendre sur mes lèvres, ô cher ? Je n'atteins pas même l'une de Tes qualités ; je suis à jamais une offrande pour Toi, ô cher.
L'or, l'argent, les belles couleurs, les perles et les rubis, ô cher : ces choses, l'Époux me les a données, et c'est à elles que j'ai attaché mon cœur, ô cher.
Des palais de terre et de pierre, je me suis fait un capital, ô cher. Par ces parures je me suis égarée, et je ne me suis pas assise auprès de mon Époux, ô cher.
Dans le ciel les grues ont crié, et les hérons se sont posés, ô cher. L'épouse est partie vers la maison de son Époux : quel visage montrera-t-elle en arrivant là-bas, ô cher ?
J'ai dormi, dormi encore, et l'aube est venue : j'ai perdu mon chemin, ô cher. Séparée de Toi, mon Époux, je n'ai amassé que des peines, ô cher.
À Toi les vertus, à moi tous les défauts : telle est l'unique Ardaas (la prière humble) de Nanak, ô cher. Toutes les nuits sont pour les épouses heureuses ; à moi, la délaissée, en reviendra-t-il une seule, ô cher ? ॥1॥
ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ਕੁਚਜੀ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag soohee mahalaa pehilaa kuchajee ikOankaar satigur prasaadh ||
ਮੰਞੁ ਕੁਚਜੀ ਅੰਮਾਵਣਿ ਡੋਸੜੇ ਹਉ ਕਿਉ ਸਹੁ ਰਾਵਣਿ ਜਾਉ ਜੀਉ ॥
ma(n)n(j) kuchajee a(n)maavan ddosaRe hau kiau sahu raavan jaau jeeau ||
ਇਕ ਦੂ ਇਕਿ ਚੜੰਦੀਆ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਮੇਰਾ ਨਾਉ ਜੀਉ ॥
eik dhoo ik chaRa(n)dheeaa kaun jaanai meraa naau jeeau ||
ਜਿਨੑੀ ਸਖੀ ਸਹੁ ਰਾਵਿਆ ਸੇ ਅੰਬੀ ਛਾਵੜੀਏਹਿ ਜੀਉ ॥
jin(h)ee sakhee sahu raaviaa se a(n)bee chhaavaRe'eh jeeau ||
ਸੇ ਗੁਣ ਮੰਞੁ ਨ ਆਵਨੀ ਹਉ ਕੈ ਜੀ ਦੋਸ ਧਰੇਉ ਜੀਉ ॥
se gun ma(n)n(j) na aavanee hau kai jee dhos dhareau jeeau ||
ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਵਿਥਰਾ ਹਉ ਕਿਆ ਕਿਆ ਘਿਨਾ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ਜੀਉ ॥
kiaa gun tere vitharaa hau kiaa kiaa ghinaa teraa naau jeeau ||
ਇਕਤੁ ਟੋਲਿ ਨ ਅੰਬੜਾ ਹਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਤੇਰੈ ਜਾਉ ਜੀਉ ॥
eikat Tol na a(n)baRaa hau sadh kurabaanai terai jaau jeeau ||
ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਰੰਗੁਲਾ ਮੋਤੀ ਤੈ ਮਾਣਿਕੁ ਜੀਉ ॥
suinaa rupaa ra(n)gulaa motee tai maanik jeeau ||
ਸੇ ਵਸਤੂ ਸਹਿ ਦਿਤੀਆ ਮੈ ਤਿਨੑ ਸਿਉ ਲਾਇਆ ਚਿਤੁ ਜੀਉ ॥
se vasatoo seh dhiteeaa mai tin(h) siau laiaa chit jeeau ||
ਮੰਦਰ ਮਿਟੀ ਸੰਦੜੇ ਪਥਰ ਕੀਤੇ ਰਾਸਿ ਜੀਉ ॥
ma(n)dhar miTee sa(n)dhaRe pathar keete raas jeeau ||
ਹਉ ਏਨੀ ਟੋਲੀ ਭੁਲੀਅਸੁ ਤਿਸੁ ਕੰਤ ਨ ਬੈਠੀ ਪਾਸਿ ਜੀਉ ॥
hau enee Tolee bhuleeas tis ka(n)t na baiThee paas jeeau ||
ਅੰਬਰਿ ਕੂੰਜਾ ਕੁਰਲੀਆ ਬਗ ਬਹਿਠੇ ਆਇ ਜੀਉ ॥
a(n)bar koo(n)jaa kuraleeaa bag bahiThe aai jeeau ||
ਸਾ ਧਨ ਚਲੀ ਸਾਹੁਰੈ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸੀ ਅਗੈ ਜਾਇ ਜੀਉ ॥
saa dhan chalee saahurai kiaa muh dhesee agai jai jeeau ||
ਸੁਤੀ ਸੁਤੀ ਝਾਲੁ ਥੀਆ ਭੁਲੀ ਵਾਟੜੀਆਸੁ ਜੀਉ ॥
sutee sutee jhaal theeaa bhulee vaaTaReeaas jeeau ||
ਤੈ ਸਹ ਨਾਲਹੁ ਮੁਤੀਅਸੁ ਦੁਖਾ ਕੂੰ ਧਰੀਆਸੁ ਜੀਉ ॥
tai seh naalahu muteeas dhukhaa koo(n) dhareeaas jeeau ||
ਤੁਧੁ ਗੁਣ ਮੈ ਸਭਿ ਅਵਗਣਾ ਇਕ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਜੀਉ ॥
tudh gun mai sabh avaganaa ik naanak kee aradhaas jeeau ||
ਸਭਿ ਰਾਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਮੈ ਡੋਹਾਗਣਿ ਕਾਈ ਰਾਤਿ ਜੀਉ ॥੧॥
sabh raatee sohaaganee mai ddohaagan kaiee raat jeeau ||1||
Soohee, Mahalla 1, Suchajee ॥
Quand Tu es à moi, tout est à moi ; Tu es mon Maître, Tu es mon capital, ô cher. En Toi je demeure dans la paix ; en Toi je reçois l'approbation, ô cher.
Par Ta volonté, l'un règne sur un trône dans la gloire ; par Ta volonté, l'autre mendie et erre sans attache, ô cher.
Par Ta volonté, l'océan coule sur le désert et le lotus fleurit dans le ciel, ô cher.
Par Ta volonté, on traverse l'océan terrifiant ; par Ta volonté, on sombre au milieu des eaux, ô cher.
Par Ta volonté, l'Époux se fait plein de joie, imprégné de louange, trésor de vertus, ô cher.
Par Ta volonté, l'Époux devient redoutable, et je meurs à force d'aller et de venir, ô cher.
Tu es l'Époux inaccessible et incommensurable ; à force de parler et de parler, je tombe épuisée, ô cher.
Que demander, que dire et qu'entendre ? J'ai faim et soif de Ton Darshan (la vision bénie), ô cher.
Par le Shabad (la Parole du Guru), l'Époux est trouvé : telle est la vraie Ardaas (la prière humble) de Nanak, ô cher. ॥2॥
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ਸੁਚਜੀ ॥
soohee mahalaa pehilaa suchajee ||
ਜਾ ਤੂ ਤਾ ਮੈ ਸਭੁ ਕੋ ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰੀ ਰਾਸਿ ਜੀਉ ॥
jaa too taa mai sabh ko too saahib meree raas jeeau ||
ਤੁਧੁ ਅੰਤਰਿ ਹਉ ਸੁਖਿ ਵਸਾ ਤੂੰ ਅੰਤਰਿ ਸਾਬਾਸਿ ਜੀਉ ॥
tudh a(n)tar hau sukh vasaa too(n) a(n)tar saabaas jeeau ||
ਭਾਣੈ ਤਖਤਿ ਵਡਾਈਆ ਭਾਣੈ ਭੀਖ ਉਦਾਸਿ ਜੀਉ ॥
bhaanai takhat vaddaieeaa bhaanai bheekh udhaas jeeau ||
ਭਾਣੈ ਥਲ ਸਿਰਿ ਸਰੁ ਵਹੈ ਕਮਲੁ ਫੁਲੈ ਆਕਾਸਿ ਜੀਉ ॥
bhaanai thal sir sar vahai kamal fulai aakaas jeeau ||
ਭਾਣੈ ਭਵਜਲੁ ਲੰਘੀਐ ਭਾਣੈ ਮੰਝਿ ਭਰੀਆਸਿ ਜੀਉ ॥
bhaanai bhavajal la(n)gheeaai bhaanai ma(n)jh bhareeaas jeeau ||
ਭਾਣੈ ਸੋ ਸਹੁ ਰੰਗੁਲਾ ਸਿਫਤਿ ਰਤਾ ਗੁਣਤਾਸਿ ਜੀਉ ॥
bhaanai so sahu ra(n)gulaa sifat rataa gunataas jeeau ||
ਭਾਣੈ ਸਹੁ ਭੀਹਾਵਲਾ ਹਉ ਆਵਣਿ ਜਾਣਿ ਮੁਈਆਸਿ ਜੀਉ ॥
bhaanai sahu bheehaavalaa hau aavan jaan muieeaas jeeau ||
ਤੂ ਸਹੁ ਅਗਮੁ ਅਤੋਲਵਾ ਹਉ ਕਹਿ ਕਹਿ ਢਹਿ ਪਈਆਸਿ ਜੀਉ ॥
too sahu agam atolavaa hau keh keh ddeh pieeaas jeeau ||
ਕਿਆ ਮਾਗਉ ਕਿਆ ਕਹਿ ਸੁਣੀ ਮੈ ਦਰਸਨ ਭੂਖ ਪਿਆਸਿ ਜੀਉ ॥
kiaa maagau kiaa keh sunee mai dharasan bhookh piaas jeeau ||
ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਜੀਉ ॥੨॥
gur sabadhee sahu paiaa sach naanak kee aradhaas jeeau ||2||