Ang 771

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

tere gun gaaveh sahaj samaaveh sabadhe mel milaae ||

Ils chantent tes vertus et se fondent dans le Sahaj (l'équilibre paisible) ; le Shabad (la Parole divine) les unit à toi.

ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਤਿਨ ਕੇਰਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥੨॥

naanak safal janam tin keraa j satigur har maarag paae ||2||

Nanak : féconde est la vie de ceux que le Satguru a placés sur le chemin de Har. ॥2॥

ਸੰਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ਰਾਮ ॥

sa(n)tasa(n)gat siau mel bhiaa har har naam samaae raam ||

Ils ont rencontré la Sat Sangat (l'assemblée des chercheurs de vérité) et se sont fondus dans le Naam (le Nom divin) de Har.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਭਏ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥

gur kai sabadh sadh jeevan mukat bhe har kai naam liv laae raam ||

Par le Shabad du Guru ils sont libérés de leur vivant, l'attention fixée au Nom de Har.

ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਮਨੂਆ ਰਤਾ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥

har naam chit laae gur mel milaae manooaa rataa har naale ||

L'esprit posé sur le Nom, le Guru les a unis, et leur cœur est teint de Har.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲੇ ॥

sukhadhaataa paiaa moh chukaiaa anadhin naam sam(h)aale ||

Ils ont trouvé le donateur de paix, chassé l'attachement, et gardent le Naam jour et nuit.

ਗੁਰ ਸਬਦੇ ਰਾਤਾ ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਏ ॥

gur sabadhe raataa sahaje maataa naam man vasaae ||

Teint du Shabad du Guru, enivré de Sahaj, il installe le Naam dans son cœur.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥

naanak tin ghar sadh hee sohilaa j satigur sev samaae ||3||

Nanak : dans leur maison le chant de joie ne cesse pas, à eux qui servent le Satguru et s'y fondent. ॥3॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਜਗੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥

bin satigur jag bharam bhulaiaa har kaa mahal na paiaa raam ||

Sans le Satguru le monde s'égare dans le doute et n'atteint pas la demeure de Har.

ਗੁਰਮੁਖੇ ਇਕਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਗਵਾਇਆ ਰਾਮ ॥

gurmukhe ik mel milaiaa tin ke dhookh gavaiaa raam ||

Quelques-uns, devenus Gurmukhs (tournés vers le Guru), ont été unis, et leurs peines ont été ôtées.

ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਗਵਾਇਆ ਜਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਸਦਾ ਗਾਵਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥

tin ke dhookh gavaiaa jaa har man bhaiaa sadhaa gaaveh ra(n)g raate ||

Leurs peines ont été ôtées quand ils ont plu à Har ; teints de son amour, ils chantent sans cesse.

ਹਰਿ ਕੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਦ ਹੀ ਜਾਤੇ ॥

har ke bhagat sadhaa jan niramal jug jug sadh hee jaate ||

Les dévots de Har sont purs à jamais, connus d'âge en âge.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਰਿ ਜਾਪਹਿ ਘਰਿ ਦਰਿ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

saachee bhagat kareh dhar jaapeh ghar dhar sachaa soiee ||

Ils pratiquent la vraie Bhagti (la dévotion) et sont reconnus à sa porte ; dedans comme dehors, c'est lui le Vrai.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਚੀ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੪॥੪॥੫॥

naanak sachaa sohilaa sachee sach baanee sabadhe hee sukh hoiee ||4||4||5||

Nanak : vrai est le chant, vraie est la Bani (la Parole révélée) ; par le Shabad seul vient la paix. ॥4॥4॥5॥

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

soohee mahalaa teejaa ||

Soohee, Mahalla 3.

ਹਰਿ ਹਰੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖੇ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥

har hare har gun gaavahu har gurmukhe paae raam ||

Chantez, chantez les vertus de Har : c'est en Gurmukh qu'on le trouve.

ਅਨਦਿਨੋ ਸਬਦਿ ਰਵਹੁ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਰਾਮ ॥

anadhino sabadh ravahu anahadh sabadh vajaae raam ||

Jour et nuit répétez le Shabad, et la mélodie Anhad (le son non frappé) résonnera.

ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਘਰਿ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਨਾਰੀ ॥

anahadh sabadh vajaae har jeeau ghar aae har gun gaavahu naaree ||

La mélodie Anhad résonne, Har est venu dans la maison : chantez ses vertus, ô compagnes.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥

anadhin bhagat kareh gur aagai saa dhan ka(n)t piaaree ||

Celle qui, jour et nuit, pratique la Bhagti devant le Guru devient chère à son Époux.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੇ ਜਨ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

gur kaa sabadh vasiaa ghaT a(n)tar se jan sabadh suhaae ||

Le Shabad du Guru habite leur cœur, et ces êtres resplendissent par lui.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਹਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਏ ॥੧॥

naanak tin ghar sadh hee sohilaa har kar kirapaa ghar aae ||1||

Nanak : dans leur maison le chant de joie ne cesse pas, car Har, dans sa grâce, y est venu. ॥1॥

ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥

bhagataa man aana(n)dh bhiaa har naam rahe liv laae raam ||

La joie s'est faite au cœur des dévots, l'attention fixée au Nom de Har.

ਗੁਰਮੁਖੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਰਾਮ ॥

gurmukhe man niramal hoaa niramal har gun gaae raam ||

En Gurmukh l'esprit s'est purifié, et il chante les vertus pures de Har.

ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਹਰਿ ਕੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥

niramal gun gaae naam ma(n)n vasaae har kee a(n)mirat baanee ||

Chantant ces vertus, il installe le Naam dans son cœur : la Bani de Har est un nectar.

ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥

jin(h) man vasiaa seiee jan nisatare ghaT ghaT sabadh samaanee ||

Ceux dans le cœur desquels il habite sont sauvés ; en chaque cœur le Shabad est contenu.