ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਰਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੩॥
naanak ra(n)g ravai ra(n)g raatee jin har setee chit laiaa ||3||
Nanak : elle jouit de l'amour, imprégnée d'amour, celle qui a attaché sa conscience à Har. ॥3॥
ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਰਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੩॥
naanak ra(n)g ravai ra(n)g raatee jin har setee chit laiaa ||3||
Nanak : elle jouit de l'amour, imprégnée d'amour, celle qui a attaché sa conscience à Har. ॥3॥
ਕਾਮਣਿ ਮਨਿ ਸੋਹਿਲੜਾ ਸਾਜਨ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ॥
kaaman man sohilaRaa saajan mile piaare raam ||
ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਰਾਮ ॥
gurmatee man niramal hoaa har raakhiaa ur dhaare raam ||
ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਅਪਨਾ ਕਾਰਜੁ ਸਵਾਰੇ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਜਾਤਾ ॥
har raakhiaa ur dhaare apanaa kaaraj savaare gurmatee har jaataa ||
ਪ੍ਰੀਤਮਿ ਮੋਹਿ ਲਇਆ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਪਾਇਆ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥
preetam moh liaa man meraa paiaa karam bidhaataa ||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮੰਨਿ ਮੁਰਾਰੇ ॥
satigur sev sadhaa sukh paiaa har vasiaa ma(n)n muraare ||
ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰਿ ਅਪੁਨੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥੪॥੫॥੬॥
naanak mel liee gur apunai gur kai sabadh savaare ||4||5||6||
Dans le cœur de l'épouse résonne le chant de joie : elle a rencontré son Ami bien-aimé. Par l'enseignement du Guru son esprit est devenu pur, et elle garde Har enchâssé dans son cœur. Gardant Har dans son cœur, son œuvre s'accomplit ; par l'enseignement du Guru elle a connu Har. Le Bien-aimé a ravi mon esprit ; j'ai trouvé l'Architecte du destin. En servant le vrai Guru j'ai reçu une paix durable ; Har, le Seigneur, habite en mon cœur. Nanak : mon Guru m'a unie à Lui, embellie par le Shabad (la Parole du Guru). ॥4॥5॥6॥
Soohee, Mahalla 3.
Si tu désires ton Époux, ô jeune épouse, attache ta conscience aux pieds du Guru. Tu seras à jamais l'épouse comblée, car le Seigneur Har ne meurt ni ne s'en va. Har ne meurt ni ne s'en va ; portée par le Sahaj (l'équilibre paisible) du Guru, cette épouse est chère à son Époux. Par la vérité et la maîtrise de soi elle reste toujours pure, parée du Shabad du Guru. Mon Seigneur est vrai, à jamais vrai, Lui qui S'est créé Lui-même. Nanak : elle jouit à jamais de son Époux, celle qui a attaché sa conscience aux pieds du Guru. ॥1॥
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soohee mahalaa teejaa ||
ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਵਰੁ ਬਾਲੜੀਏ ਤਾ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥
je loReh var baalaRe'e taa gur charanee chit laae raam ||
ਸਦਾ ਹੋਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥
sadhaa hoveh sohaaganee har jeeau marai na jaae raam ||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥
har jeeau marai na jaae gur kai sahaj subhaae saa dhan ka(n)t piaaree ||
ਸਚਿ ਸੰਜਮਿ ਸਦਾ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੀ ॥
sach sa(n)jam sadhaa hai niramal gur kai sabadh seegaaree ||
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥
meraa prabh saachaa sadh hee saachaa jin aape aap upaiaa ||
ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਆਪਣਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੧॥
naanak sadhaa pir raave aapanaa jin gur charanee chit laiaa ||1||
ਪਿਰੁ ਪਾਇਅੜਾ ਬਾਲੜੀਏ ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ਰਾਮ ॥
pir paiaRaa baalaRe'e anadhin sahaje maatee raam ||
ਗੁਰਮਤੀ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ਰਾਮ ॥
gurmatee man anadh bhiaa tit tan mail na raatee raam ||
ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਤੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥
tit tan mail na raatee har prabh raatee meraa prabh mel milaae ||
ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਵੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਣਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥
anadhin raave har prabh apanaa vichahu aap gavaae ||
ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਆ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਾਤੀ ॥
gurmat paiaa sahaj milaiaa apane preetam raatee ||
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥੨॥
naanak naam milai vaddiaaiee prabh raave ra(n)g raatee ||2||
Elle a trouvé l'Époux, ô jeune épouse, et nuit et jour elle est enivrée de Sahaj. Par l'enseignement du Guru la joie est née dans son cœur, et pas une once de souillure ne reste sur ce corps. Pas une once de souillure sur ce corps, car elle est imprégnée du Seigneur Har, et mon Seigneur l'unit à Lui. Nuit et jour elle jouit de son Seigneur, ayant chassé du dedans l'égoïsme. Par l'enseignement du Guru elle L'a trouvé, unie dans le Sahaj, imprégnée de son Bien-aimé. Nanak : par le Naam (le Nom) vient la gloire ; imprégnée d'amour, elle jouit du Seigneur. ॥2॥
ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੜੀਏ ਪਿਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥
pir raave ra(n)g raataRe'e pir kaa mahal tin paiaa raam ||
ਸੋ ਸਹੋ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲੁ ਦਾਤਾ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਰਾਮ ॥
so saho at niramal dhaataa jin vichahu aap gavaiaa raam ||
ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਜਾ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ਹਰਿ ਕਾਮਣਿ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥
vichahu moh chukaiaa jaa har bhaiaa har kaaman man bhaanee ||
ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਕਥੇ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥
anadhin gun gaavai nit saache kathe akath kahaanee ||
ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
jug chaare saachaa eko varatai bin gur kinai na paiaa ||
Imprégnée d'amour, elle jouit de l'Époux : elle a trouvé la Demeure de l'Époux. Cet Époux, très pur Donateur, est trouvé par qui a chassé du dedans l'égoïsme. L'attachement s'en est allé quand cela plut à Har, et l'épouse a plu au cœur de Har. Nuit et jour elle chante les vertus du Vrai et dit l'histoire indicible. À travers les quatre âges, le Vrai unique est présent ; sans le Guru, nul ne L'a trouvé.
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soohee mahalaa teejaa ||
Soohee, Mahalla 3.
ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੇ ਰਾਮ ॥
sohilaRaa har raam naam gur sabadhee veechaare raam ||
Le chant de joie, c'est le Nom de Har, médité par le Shabad (la Parole divine) du Guru.
ਹਰਿ ਮਨੁ ਤਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭੀਜੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ॥
har man tano gurmukh bheejai raam naam piaare raam ||
En Gurmukh (tourné vers le Guru), l'esprit et le corps sont imprégnés de Har, et le Nom devient cher.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੇ ਸਭਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ॥
raam naam piaare sabh kul udhaare raam naam mukh baanee ||
Le Nom devenu cher sauve toute la lignée ; il est sur les lèvres avec la Bani (la Parole révélée).
ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਘਰਿ ਅਨਹਦ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥
aavan jaan rahe sukh paiaa ghar anahadh surat samaanee ||
Aller et venir ont cessé, la paix est venue ; dans la maison intérieure la conscience se fond dans l'Anhad (le son non frappé).
ਹਰਿ ਹਰਿ ਏਕੋ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੇ ॥
har har eko paiaa har prabh naanak kirapaa dhaare ||
L'Un seul a été trouvé, car Har a répandu sa grâce sur Nanak.
ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੇ ॥੧॥
sohilaRaa har raam naam gur sabadhee veechaare ||1||
Le chant de joie, c'est le Nom de Har, médité par le Shabad du Guru. ॥1॥
ਹਮ ਨੀਵੀ ਪ੍ਰਭੁ ਅਤਿ ਊਚਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥
ham neevee prabh at uoochaa kiau kar miliaa jaae raam ||
Je suis si basse et le Maître si haut : comment le rejoindre ?
ਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਬਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਹਰਿ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਏ ਰਾਮ ॥
gur melee bahu kirapaa dhaaree har kai sabadh subhaae raam ||
Le Guru m'a unie, il a fait grande grâce, par le Shabad de Har, avec douceur.
ਮਿਲੁ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਏ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੇ ॥
mil sabadh subhaae aap gavaae ra(n)g siau raleeaa maane ||
Unie par le Shabad, ayant perdu son « moi », elle goûte la joie de l'amour.
ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਭਾਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ॥
sej sukhaalee jaa prabh bhaiaa har har naam samaane ||
Sa couche devient paisible quand elle plaît au Maître, et elle se fond dans le Nom.
ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਾ ਵਡਭਾਗੀ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥
naanak sohaagan saa vaddabhaagee je chalai satigur bhaae ||
Nanak : bienheureuse l'épouse qui marche selon la volonté du Satguru.
ਹਮ ਨੀਵੀ ਪ੍ਰਭੁ ਅਤਿ ਊਚਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥੨॥
ham neevee prabh at uoochaa kiau kar miliaa jaae raam ||2||
Je suis si basse et le Maître si haut : comment le rejoindre ? ॥2॥
ਘਟਿ ਘਟੇ ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਏਕੋ ਏਕੋ ਰਾਮ ਭਤਾਰੋ ਰਾਮ ॥
ghaT ghaTe sabhanaa vich eko eko raam bhataaro raam ||
En chaque cœur, en tous, il n'y a qu'un seul Époux.
ਇਕਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ਵਸੈ ਇਕਨਾ ਮਨਿ ਆਧਾਰੋ ਰਾਮ ॥
eikanaa prabh dhoor vasai ikanaa man aadhaaro raam ||
Pour les uns le Maître demeure loin ; pour d'autres il est l'appui du cœur.
ਇਕਨਾ ਮਨ ਆਧਾਰੋ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥
eikanaa man aadhaaro sirajanahaaro vaddabhaagee gur paiaa ||
Le Créateur est l'appui de leur cœur : bienheureux, ils ont trouvé le Guru.
ਘਟਿ ਘਟਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੋ ਸੁਆਮੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥
ghaT ghaT har prabh eko suaamee gurmukh alakh lakhaiaa ||
En chaque cœur un seul Maître ; en Gurmukh, l'Invisible s'est laissé voir.
ਸਹਜੇ ਅਨਦੁ ਹੋਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾਨਕ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੋ ॥
sahaje anadh hoaa man maaniaa naanak braham beechaaro ||
La joie est venue dans le Sahaj (l'équilibre paisible), l'esprit s'est apaisé : telle est, dit Nanak, la méditation de Brahm.
ਘਟਿ ਘਟੇ ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਏਕੋ ਏਕੋ ਰਾਮ ਭਤਾਰੋ ਰਾਮ ॥੩॥
ghaT ghaTe sabhanaa vich eko eko raam bhataaro raam ||3||
En chaque cœur, en tous, il n'y a qu'un seul Époux. ॥3॥
ਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ਰਾਮ ॥
gur sevan satigur dhaataa har har naam samaiaa raam ||
Ceux qui servent le Guru, le Satguru donateur, se fondent dans le Nom de Har.
ਹਰਿ ਧੂੜਿ ਦੇਵਹੁ ਮੈ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਹਮ ਪਾਪੀ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਇਆ ਰਾਮ ॥
har dhooR dhevahu mai poore gur kee ham paapee mukat karaiaa raam ||
Ô Har, donne-moi la poussière des pieds du Guru parfait : elle libère même les pécheurs.
ਪਾਪੀ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਏ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਨਿਜ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ਵਾਸਾ ॥
paapee mukat karaae aap gavaae nij ghar paiaa vaasaa ||
Le pécheur est libéré, son « moi » disparaît, et il trouve demeure en sa propre maison.
ਬਿਬੇਕ ਬੁਧੀ ਸੁਖਿ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮਿ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥
bibek budhee sukh rain vihaanee gurmat naam pragaasaa ||
Avec l'intelligence qui discerne, la nuit passe en paix ; par l'enseignement du Guru, le Nom illumine.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਮੀਠ ਲਗਾਏ ॥
har har anadh bhiaa dhin raatee naanak har meeTh lagaae ||
Jour et nuit la joie de Har est là ; Nanak dit : Har est devenu doux à mon cœur.
ਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥੬॥੭॥੫॥੭॥੧੨॥
gur sevan satigur dhaataa har har naam samaae ||4||6||7||5||7||12||
Ceux qui servent le Guru, le Satguru donateur, se fondent dans le Nom de Har. ॥4॥6॥7॥5॥7॥12॥