ਇਹੁ ਮੋਹੁ ਮਾਇਆ ਤੇਰੈ ਸੰਗਿ ਨ ਚਾਲੈ ਝੂਠੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥
eih moh maiaa terai sa(n)g na chaalai jhooThee preet lagaiee ||
À la quatrième veille de la nuit, ô ami marchand, ce jour de la mort approche. En Gurmukh, chéris le Naam (le Nom divin), ô ami marchand : il sera ton allié à la Cour. En Gurmukh, chéris le Naam, ô mortel : il sera ton secours à la fin. ॥
ਸਗਲੀ ਰੈਣਿ ਗੁਦਰੀ ਅੰਧਿਆਰੀ ਸੇਵਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਚਾਨਣੁ ਹੋਇ ॥
sagalee rain gudharee a(n)dhiaaree sev satigur chaanan hoi ||
Siree Raag, Guru Arjan Dev Ji (Mahalla 5) :
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਦਿਨੁ ਨੇੜੈ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੪॥
kahu naanak praanee chauthai paharai dhin neRai aaiaa soi ||4||
Cet attachement à Maya (l'illusion du monde matériel) ne t'accompagnera pas ; l'amour que tu lui portes est faux. Toute la nuit de la vie s'écoule dans les ténèbres ; sers le Vrai Guru et la lumière se fera. Dit Nanak : à la quatrième veille, ô mortel, ce jour du départ approche. ॥4॥
ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਗੋਵਿੰਦ ਕਾ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਉਠਿ ਚਲੇ ਕਮਾਣਾ ਸਾਥਿ ॥
likhiaa aaiaa govi(n)dh kaa vanajaariaa mitraa uTh chale kamaanaa saath ||
ਇਕ ਰਤੀ ਬਿਲਮ ਨ ਦੇਵਨੀ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਓਨੀ ਤਕੜੇ ਪਾਏ ਹਾਥ ॥
eik ratee bilam na dhevanee vanajaariaa mitraa onee takaRe paae haath ||
ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ਮਨਮੁਖ ਸਦਾ ਦੁਹੇਲੇ ॥
likhiaa aaiaa pakaR chalaiaa manmukh sadhaa dhuhele ||
ਜਿਨੀ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਸੇ ਦਰਗਹ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੇ ॥
jinee pooraa satigur seviaa se dharageh sadhaa suhele ||
ਕਰਮ ਧਰਤੀ ਸਰੀਰੁ ਜੁਗ ਅੰਤਰਿ ਜੋ ਬੋਵੈ ਸੋ ਖਾਤਿ ॥
karam dharatee sareer jug a(n)tar jo bovai so khaat ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਵਾਰੇ ਮਨਮੁਖ ਸਦਾ ਭਵਾਤਿ ॥੫॥੧॥੪॥
kahu naanak bhagat soheh dharavaare manmukh sadhaa bhavaat ||5||1||4||
L'ordre du Seigneur arrive, ô ami marchand ; tu te lèves et pars avec tes seules œuvres. Pas un instant de délai ne t'est accordé, ô ami marchand : les messagers t'empoignent d'une main ferme. L'ordre venu, ils te saisissent et t'emmènent ; les Manmukh (ceux qui suivent leur ego) sont à jamais malheureux. Ceux qui ont servi le Vrai Guru parfait sont à jamais en paix dans la Dargah (la Cour du Seigneur). Le corps est le champ de l'action en cet âge : ce que l'on sème, on le récolte. Dit Nanak : les fidèles resplendissent à la Cour, tandis que les Manmukhs errent sans fin. ॥5॥1॥4॥
Siree Raag, Guru Arjan Dev Ji (Mahalla 5) :
À la première veille de la nuit, ô ami marchand, Il te place dans le sein maternel. En dix mois Il façonne l'humain, ô ami marchand, et Il accorde un temps pour agir. Il donne le délai imparti pour accomplir les œuvres, selon ce qui fut écrit dès l'origine. Mère, père, frères, enfants, épouse : Dieu t'a lié à eux. Lui-même fait accomplir les bonnes et les mauvaises actions ; rien n'est au pouvoir de cet être. Dit Nanak : à la première veille, Il te place dans le sein maternel. ॥1॥
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
sireeraag mahalaa panjavaa ||
ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਧਰਿ ਪਾਇਤਾ ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ॥
pahilai paharai rain kai vanajaariaa mitraa dhar paitaa udharai maeh ||
ਦਸੀ ਮਾਸੀ ਮਾਨਸੁ ਕੀਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕਰਿ ਮੁਹਲਤਿ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥
dhasee maasee maanas keeaa vanajaariaa mitraa kar muhalat karam kamaeh ||
ਮੁਹਲਤਿ ਕਰਿ ਦੀਨੀ ਕਰਮ ਕਮਾਣੇ ਜੈਸਾ ਲਿਖਤੁ ਧੁਰਿ ਪਾਇਆ ॥
muhalat kar dheenee karam kamaane jaisaa likhat dhur paiaa ||
ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਭਾਈ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਤਿਨ ਭੀਤਰਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੰਜੋਇਆ ॥
maat pitaa bhaiee sut banitaa tin bheetar prabhoo sa(n)joiaa ||
ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਇਸੁ ਜੰਤੈ ਵਸਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥
karam sukaram karaae aape is ja(n)tai vas kichh naeh ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਧਰਿ ਪਾਇਤਾ ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ॥੧॥
kahu naanak praanee pahilai paharai dhar paitaa udharai maeh ||1||
ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਭਰਿ ਜੁਆਨੀ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥
dhoojai paharai rain kai vanajaariaa mitraa bhar juaanee laharee dhei ||
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਨ ਪਛਾਣਈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਮਤਾ ਅਹੰਮੇਇ ॥
buraa bhalaa na pachhaaniee vanajaariaa mitraa man mataa aha(n)mei ||
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਨ ਪਛਾਣੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਆਗੈ ਪੰਥੁ ਕਰਾਰਾ ॥
buraa bhalaa na pachhaanai praanee aagai pa(n)th karaaraa ||
ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਬਹੂੰ ਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਿ ਠਾਢੇ ਜਮ ਜੰਦਾਰਾ ॥
pooraa satigur kabahoo(n) na seviaa sir Thaadde jam ja(n)dhaaraa ||
ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਬ ਪਕਰਸਿ ਬਵਰੇ ਤਬ ਕਿਆ ਜਬਾਬੁ ਕਰੇਇ ॥
dharam rai jab pakaras bavare tab kiaa jabaab karei ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨੁ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥੨॥
kahu naanak dhoojai paharai praanee bhar joban laharee dhei ||2||
À la deuxième veille de la nuit, ô ami marchand, le flot de la pleine jeunesse déferle. Tu ne distingues plus le bien du mal, ô ami marchand ; l'esprit est ivre d'orgueil. Le mortel ne discerne pas le bien du mal ; devant lui la route est périlleuse. Tu n'as jamais servi le Vrai Guru parfait, et le cruel messager de la mort se tient sur ta tête. Quand le Juge du Dharam (la loi juste) te saisira, ô insensé, quelle réponse donneras-tu ? Dit Nanak : à la deuxième veille, ô mortel, le flot de la pleine jeunesse déferle. ॥2॥
À la troisième veille de la nuit, ô ami marchand, l'aveugle ignorant amasse le poison. Empêtré dans l'attachement aux enfants et à l'épouse, ô ami marchand, la vague de la cupidité gronde au-dedans. La cupidité déferlant en lui, ce Dieu ne lui vient pas à l'esprit. Il n'a pas fréquenté la Saadh Sangat (la compagnie des saints) : il souffre à travers d'innombrables existences. Il a oublié le Créateur, son Maître, et pas un instant il ne médite. Dit Nanak : à la troisième veille, l'aveugle ignorant amasse le poison. ॥3॥
ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਿਖੁ ਸੰਚੈ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥
teejai paharai rain kai vanajaariaa mitraa bikh sa(n)chai a(n)dh agiaan ||
ਪੁਤ੍ਰਿ ਕਲਤ੍ਰਿ ਮੋਹਿ ਲਪਟਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅੰਤਰਿ ਲਹਰਿ ਲੋਭਾਨੁ ॥
putr kalatr moh lapaTiaa vanajaariaa mitraa a(n)tar lahar lobhaan ||
ਅੰਤਰਿ ਲਹਰਿ ਲੋਭਾਨੁ ਪਰਾਨੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥
a(n)tar lahar lobhaan paraanee so prabh chit na aavai ||
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਆ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
saadhasa(n)gat siau sa(n)g na keeaa bahu jonee dhukh paavai ||
ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਆਮੀ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨ ਲਗੋ ਧਿਆਨੁ ॥
sirajanahaar visaariaa suaamee ik nimakh na lago dhiaan ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਬਿਖੁ ਸੰਚੇ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥੩॥
kahu naanak praanee teejai paharai bikh sa(n)che a(n)dh agiaan ||3||
ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਿਨੁ ਨੇੜੈ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥
chauthai paharai rain kai vanajaariaa mitraa dhin neRai aaiaa soi ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂੰ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇਰਾ ਦਰਗਹ ਬੇਲੀ ਹੋਇ ॥
gurmukh naam samaal too(n) vanajaariaa mitraa teraa dharageh belee hoi ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਪਰਾਣੀ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥
gurmukh naam samaal paraanee a(n)te hoi sakhaiee ||