ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਦਰਸਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਜਨੁ ਖਾਤ ॥
tirapat aghaae pekh prabh dharasan a(n)mirat har ras bhojan khaat ||
Ils sont comblés et rassasiés en contemplant le Darshan (la vision) de Dieu, se nourrissant de l'Amrit (le nectar d'immortalité), la saveur du Har.
ਚਰਨ ਸਰਨ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸੰਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਤ ॥੨॥੪॥੮੪॥
charan saran naanak prabh teree kar kirapaa sa(n)tasa(n)g milaat ||2||4||84||
Nanak est au refuge de tes pieds, ô Dieu ; fais grâce et unis-moi à la compagnie des saints. ॥2॥4॥84॥
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bilaaval mahalaa panjavaa ||
Bilaaval, Mahalla 5 ॥
ਸੰਤਨ ਕੈ ਸੁਨੀਅਤ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਬਾਤ ॥
sa(n)tan kai suneeat prabh kee baat ||
Chez les saints, on entend parler de Dieu.
ਕਥਾ ਕੀਰਤਨੁ ਆਨੰਦ ਮੰਗਲ ਧੁਨਿ ਪੂਰਿ ਰਹੀ ਦਿਨਸੁ ਅਰੁ ਰਾਤਿ ॥੧॥
kathaa keeratan aana(n)dh ma(n)gal dhun poor rahee dhinas ar raat ||1||
Le récit divin, le Kirtan (le chant des louanges), la mélodie de la joie et du bonheur emplissent le jour et la nuit. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਨੇ ਨਾਮ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥
kar kirapaa apane prabh keene naam apune kee keenee dhaat ||
Par sa grâce, Dieu les a faits siens et leur a offert le don de son Naam (le Nom divin).
ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਇਸੁ ਤਨ ਤੇ ਜਾਤ ॥੧॥
aaTh pahar gun gaavat prabh ke kaam karodh is tan te jaat ||1||
À chanter ses vertus aux huit veilles du jour, le désir et la colère quittent ce corps. ॥1॥
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bilaaval mahalaa panjavaa ||
Bilaaval, Mahalla 5.
ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਅਪਨੇ ਜਨ ਆਪ ॥
raakh le'ee apane jan aap ||
Il a lui-même protégé ceux qui le servent.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਨੋ ਬਿਨਸਿ ਗਏ ਸਭ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪ ॥੧॥
kar kirapaa har har naam dheeno binas ge sabh sog sa(n)taap ||1||
Dans sa grâce il a donné le Nom de Har, Har, et tous les chagrins et tourments ont disparu. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦ ਗਾਵਹੁ ਸਭਿ ਹਰਿ ਜਨ ਰਾਗ ਰਤਨ ਰਸਨਾ ਆਲਾਪ ॥
gun govi(n)dh gaavahu sabh har jan raag ratan rasanaa aalaap ||
Chantez tous les vertus de Govind, ô fidèles de Har ; que la langue module ces mélodies précieuses.
ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਿਵਰੀ ਰਾਮ ਰਸਾਇਣਿ ਆਤਮ ਧ੍ਰਾਪ ॥੧॥
koT janam kee tirasanaa nivaree raam rasain aatam dhraap ||1||
La soif de millions de vies s'est éteinte, et l'âme est rassasiée par l'élixir de Ram. ॥1॥
ਚਰਣ ਗਹੇ ਸਰਣਿ ਸੁਖਦਾਤੇ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਜਪੇ ਹਰਿ ਜਾਪ ॥
charan gahe saran sukhadhaate gur kai bachan jape har jaap ||
J'ai saisi les pieds et le refuge de Celui qui donne la paix ; selon la parole du Guru, j'ai récité le Nom de Har.
ਸਾਗਰ ਤਰੇ ਭਰਮ ਭੈ ਬਿਨਸੇ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਪਰਤਾਪ ॥੨॥੫॥੮੫॥
saagar tare bharam bhai binase kahu naanak Thaakur parataap ||2||5||85||
L'océan est traversé, doutes et peurs ont disparu : telle est, dit Nanak, la puissance du Maître. ॥2॥5॥85॥
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bilaaval mahalaa panjavaa ||
Bilaaval, Mahalla 5 ॥
ਤਾਪੁ ਲਾਹਿਆ ਗੁਰ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿ ॥
taap laahiaa gur sirajanahaar ||
Le Guru, le Créateur, a fait tomber la fièvre.
ਸਤਿਗੁਰ ਅਪਨੇ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ਜਿਨਿ ਪੈਜ ਰਖੀ ਸਾਰੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੧॥
satigur apane kau bal jaiee jin paij rakhee saarai sa(n)saar ||1||
Je m'offre en sacrifice à mon Satguru, qui a préservé mon honneur devant le monde entier. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਕਰੁ ਮਸਤਕਿ ਧਾਰਿ ਬਾਲਿਕੁ ਰਖਿ ਲੀਨੋ ॥
kar masatak dhaar baalik rakh leeno ||
Posant sa main sur son front, il a sauvé l'enfant.
ਪ੍ਰਭਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਦੀਨੋ ॥੧॥
prabh a(n)mirat naam mahaa ras dheeno ||1||
Dieu lui a donné l'Amrit (le nectar d'immortalité) du Naam (le Nom divin), la saveur suprême. ॥1॥
ਦਾਸ ਕੀ ਲਾਜ ਰਖੈ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ॥
dhaas kee laaj rakhai miharavaan ||
Le Miséricordieux préserve l'honneur de son serviteur.
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥੬॥੮੬॥
gur naanak bolai dharageh paravaan ||2||6||86||
Ce que Guru Nanak prononce est agréé dans la Dargah (la cour divine). ॥2॥6॥86॥
ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੭ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
raag bilaaval mahalaa panjavaa chaupadhe dhupadhe ghar satvaa ikOankaar satigur prasaadh ||
Raag Bilaaval, Mahalla 5, Chaupadé et Dupadé, Ghar 7. Un Seul Créateur. Par la grâce du Satguru.
ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਉਜਾਰੋ ਦੀਪਾ ॥
satigur sabadh ujaaro dheepaa ||
Le Shabad (la Parole du Guru) du Satguru est la lampe qui éclaire.
ਬਿਨਸਿਓ ਅੰਧਕਾਰ ਤਿਹ ਮੰਦਰਿ ਰਤਨ ਕੋਠੜੀ ਖੁਲੑੀ ਅਨੂਪਾ ॥੧॥
binasio a(n)dhakaar teh ma(n)dhar ratan koThaRee khul(h)ee anoopaa ||1||
Les ténèbres de la demeure ont disparu, et s'est ouverte la chambre aux joyaux, d'une beauté sans pareille. ॥1॥ Pause ॥
ਰਹਾਉ ॥
rahaau ||
ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਭਏ ਜਉ ਪੇਖਿਓ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ਵਡਿਆਈ ॥
bisaman bisam bhe jau pekhio kahan na jai vaddiaaiee ||
Émerveillé au-delà de l'émerveillement quand je l'ai vu : sa grandeur ne peut se dire.
ਮਗਨ ਭਏ ਊਹਾ ਸੰਗਿ ਮਾਤੇ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਲਪਟਾਈ ॥੧॥
magan bhe uoohaa sa(n)g maate ot pot lapaTaiee ||1||
M'y voici plongé, enivré de sa présence, tissé à lui comme la trame et la chaîne d'une étoffe. ॥1॥
ਆਲ ਜਾਲ ਨਹੀ ਕਛੂ ਜੰਜਾਰਾ ਅਹੰਬੁਧਿ ਨਹੀ ਭੋਰਾ ॥
aal jaal nahee kachhoo ja(n)jaaraa aha(n)budh nahee bhoraa ||
Là, plus de rets ni d'embarras du monde, pas une once de Haumai (l'ego, le « moi »).
ਊਚਨ ਊਚਾ ਬੀਚੁ ਨ ਖੀਚਾ ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਮੋਰਾ ॥੨॥
uoochan uoochaa beech na kheechaa hau teraa too(n) moraa ||2||
Le plus haut des hauts, et nul écran entre nous : je suis à toi, tu es à moi. ॥2॥
ਏਕੰਕਾਰੁ ਏਕੁ ਪਾਸਾਰਾ ਏਕੈ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ॥
eka(n)kaar ek paasaaraa ekai apar apaaraa ||
Un seul Être, un seul déploiement ; l'Un est sans borne et sans limite.
ਏਕੁ ਬਿਸਥੀਰਨੁ ਏਕੁ ਸੰਪੂਰਨੁ ਏਕੈ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੩॥
ek bisatheeran ek sa(n)pooran ekai praan adhaaraa ||3||
L'Un s'étend partout, l'Un est complet, l'Un est le soutien du souffle. ॥3॥
ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਸੂਚਾ ਸੂਚੋ ਸੂਚਾ ਸੂਚੋ ਸੂਚਾ ॥
niramal niramal soochaa soocho soochaa soocho soochaa ||
Immaculé, immaculé ; pur, pur, pur, pur, pur.
ਅੰਤ ਨ ਅੰਤਾ ਸਦਾ ਬੇਅੰਤਾ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਊਚੋ ਊਚਾ ॥੪॥੧॥੮੭॥
a(n)t na a(n)taa sadhaa bea(n)taa kahu naanak uoocho uoochaa ||4||1||87||
Sans fin ni terme, à jamais infini ; dit Nanak : le plus haut des hauts. ॥4॥1॥87॥