ਮੈ ਅਵਰੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਧਿਆਨੁ ਪੂਜਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿ ਰਹੇ ॥
mai avar giaan na dhiaan poojaa har naam a(n)tar vas rahe ||
ਮੈ ਅਵਰੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਧਿਆਨੁ ਪੂਜਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿ ਰਹੇ ॥
mai avar giaan na dhiaan poojaa har naam a(n)tar vas rahe ||
ਭੇਖੁ ਭਵਨੀ ਹਠੁ ਨ ਜਾਨਾ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਗਹਿ ਰਹੇ ॥੧॥
bhekh bhavanee haTh na jaanaa naanakaa sach geh rahe ||1||
Je n'ai ni autre savoir, ni autre méditation, ni autre culte : le Nom de Har habite au-dedans de moi. Je ne connais ni habit religieux, ni pèlerinages, ni austérité obstinée — Nanak s'est saisi du Vrai. ॥1॥
ਭਿੰਨੜੀ ਰੈਣਿ ਭਲੀ ਦਿਨਸ ਸੁਹਾਏ ਰਾਮ ॥
bhi(n)naRee rain bhalee dhinas suhaae raam ||
ਨਿਜ ਘਰਿ ਸੂਤੜੀਏ ਪਿਰਮੁ ਜਗਾਏ ਰਾਮ ॥
nij ghar sootaRe'e piram jagaae raam ||
ਨਵ ਹਾਣਿ ਨਵ ਧਨ ਸਬਦਿ ਜਾਗੀ ਆਪਣੇ ਪਿਰ ਭਾਣੀਆ ॥
nav haan nav dhan sabadh jaagee aapane pir bhaaneeaa ||
ਤਜਿ ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਸੁਭਾਉ ਦੂਜਾ ਚਾਕਰੀ ਲੋਕਾਣੀਆ ॥
taj kooR kapaT subhaau dhoojaa chaakaree lokaaneeaa ||
ਮੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕਾ ਹਾਰੁ ਕੰਠੇ ਸਾਚ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣਿਆ ॥
mai naam har kaa haar ka(n)The saach sabadh neesaaniaa ||
ਕਰ ਜੋੜਿ ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਮਾਗੈ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਤੁਧੁ ਭਾਣਿਆ ॥੨॥
kar joR naanak saach maagai nadhar kar tudh bhaaniaa ||2||
Bénie la nuit trempée de rosée, beaux les jours qui suivent. Ô toi qui dors dans ta propre maison, l'amour te réveille. La jeune épouse, éveillée par le Shabad (la Parole), a plu à son Époux : elle a laissé le mensonge, la ruse, le penchant pour la dualité et la servitude envers les hommes. Le Nom de Har est mon collier, le vrai Shabad mon sceau. Mains jointes, Nanak demande le Vrai : pose ton Nadar (ton regard de grâce), s'il te plaît. ॥2॥
ਜਾਗੁ ਸਲੋਨੜੀਏ ਬੋਲੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰਾਮ ॥
jaag salonaRe'e bolai gurbaanee raam ||
ਜਿਨਿ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਅੜੀ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ਰਾਮ ॥
jin sun ma(n)niaRee akath kahaanee raam ||
ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਏ ॥
akath kahaanee padh nirabaanee ko viralaa gurmukh boojhe ||
ਓਹੁ ਸਬਦਿ ਸਮਾਏ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਸੂਝਏ ॥
oh sabadh samaae aap gavaae tirabhavan sojhee soojhe ||
ਰਹੈ ਅਤੀਤੁ ਅਪਰੰਪਰਿ ਰਾਤਾ ਸਾਚੁ ਮਨਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿਆ ॥
rahai ateet apara(n)par raataa saach man gun saariaa ||
ਓਹੁ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬ ਠਾਈ ਨਾਨਕਾ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥੩॥
oh poor rahiaa sarab Thaiee naanakaa ur dhaariaa ||3||
Éveille-toi, toi aux beaux yeux : la Bani (la parole du Guru) résonne. Celle qui l'a entendue et accueillie connaît le récit indicible. Le récit indicible, l'état où le désir s'éteint : rare est le Gurmukh (tourné vers le Guru) qui le comprend. Absorbé dans le Shabad, il efface son moi et voit clair dans les trois mondes. Il demeure détaché, teint de l'Infini, le Vrai au cœur, chérissant ses vertus. Il emplit tous les lieux : Nanak l'a serré contre son cœur. ॥3॥
ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਇੜੀਏ ਭਗਤਿ ਸਨੇਹੀ ਰਾਮ ॥
mahal bulaiRe'e bhagat sanehee raam ||
ਗੁਰਮਤਿ ਮਨਿ ਰਹਸੀ ਸੀਝਸਿ ਦੇਹੀ ਰਾਮ ॥
gurmat man rahasee seejhas dhehee raam ||
ਮਨੁ ਮਾਰਿ ਰੀਝੈ ਸਬਦਿ ਸੀਝੈ ਤ੍ਰੈ ਲੋਕ ਨਾਥੁ ਪਛਾਣਏ ॥
man maar reejhai sabadh seejhai trai lok naath pachhaane ||
ਮਨੁ ਡੀਗਿ ਡੋਲਿ ਨ ਜਾਇ ਕਤ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਜਾਣਏ ॥
man ddeeg ddol na jai kat hee aapanaa pir jaane ||
ਮੈ ਆਧਾਰੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਖਸਮੁ ਮੇਰਾ ਮੈ ਤਾਣੁ ਤਕੀਆ ਤੇਰਓ ॥
mai aadhaar teraa too khasam meraa mai taan takeeaa tero ||
ਸਾਚਿ ਸੂਚਾ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਝਗਰੁ ਨਿਬੇਰਓ ॥੪॥੨॥
saach soochaa sadhaa naanak gur sabadh jhagar nibero ||4||2||
Toi qu'Il appelle dans sa demeure, amie de la Bhagti (la dévotion) : par l'enseignement du Guru le cœur se réjouit et le corps s'accomplit. Ayant maîtrisé son esprit elle se réjouit, s'accomplit par le Shabad, reconnaît le Maître des trois mondes. Son esprit ne vacille ni ne s'égare nulle part : elle connaît son Époux. Tu es mon appui, Tu es mon Maître, ma force et mon refuge. Nanak : par le Vrai on est pur à jamais, et le Shabad du Guru met fin à la querelle intérieure. ॥4॥2॥
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
bilaaval mahalaa pehilaa ||
ਮੈ ਮਨਿ ਚਾਉ ਘਣਾ ਸਾਚਿ ਵਿਗਾਸੀ ਰਾਮ ॥
mai man chaau ghanaa saach vigaasee raam ||
ਮੋਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਰੇ ਪ੍ਰਭਿ ਅਬਿਨਾਸੀ ਰਾਮ ॥
mohee prem pire prabh abinaasee raam ||
ਅਵਿਗਤੋ ਹਰਿ ਨਾਥੁ ਨਾਥਹ ਤਿਸੈ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ॥
avigato har naath naatheh tisai bhaavai so theeaai ||
ਕਿਰਪਾਲੁ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਦਾਤਾ ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਤੂੰ ਜੀਐ ॥
kirapaal sadhaa dhiaal dhaataa jeeaa a(n)dhar too(n) jeeaai ||
Bilaaval, Mahalla 1. Grande est la joie de mon cœur, épanoui dans le Vrai ; je suis ravie par l'amour de mon Époux, le Dieu impérissable. Har l'insondable est le Maître des maîtres : ce qui Lui plaît advient. Miséricordieux, toujours compatissant, Donateur : Tu es la vie même dans les vivants.