Ang 847

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਛੰਤ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

bilaaval mahalaa panjavaa chha(n)t ikOankaar satigur prasaadh ||

Bilaaval, Mahalla 5, chhant. Un seul Être créateur universel. Par la grâce du Satguru.

ਸਖੀ ਆਉ ਸਖੀ ਵਸਿ ਆਉ ਸਖੀ ਅਸੀ ਪਿਰ ਕਾ ਮੰਗਲੁ ਗਾਵਹ ॥

sakhee aau sakhee vas aau sakhee asee pir kaa ma(n)gal gaaveh ||

Viens, mon amie, viens te remettre à lui : chantons le chant de noces de notre Époux.

ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਸਖੀ ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਸਖੀ ਮਤੁ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਭਾਵਹ ॥

taj maan sakhee taj maan sakhee mat aapane preetam bhaaveh ||

Quitte l'orgueil, mon amie, quitte l'orgueil : peut-être plairons-nous alors à notre Bien-aimé.

ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਮੋਹੁ ਬਿਕਾਰੁ ਦੂਜਾ ਸੇਵਿ ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨੋ ॥

taj maan moh bikaar dhoojaa sev ek nira(n)jano ||

Quitte l'orgueil, l'attachement, le vice et le sentiment d'un autre que lui ; sers l'unique Niranjan (l'Immaculé).

ਲਗੁ ਚਰਣ ਸਰਣ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਗਲ ਦੁਰਤ ਬਿਖੰਡਨੋ ॥

lag charan saran dhiaal preetam sagal dhurat bikha(n)ddano ||

Attache-toi aux pieds du Bien-aimé miséricordieux, refuge qui met en pièces toutes les fautes.

ਹੋਇ ਦਾਸ ਦਾਸੀ ਤਜਿ ਉਦਾਸੀ ਬਹੁੜਿ ਬਿਧੀ ਨ ਧਾਵਾ ॥

hoi dhaas dhaasee taj udhaasee bahuR bidhee na dhaavaa ||

Devenue servante de ses servantes, j'ai quitté la tristesse et je ne courrai plus en tous sens.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਕਰਹੁ ਕਿਰਪਾ ਤਾਮਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਵਾ ॥੧॥

naanak pia(n)pai karahu kirapaa taam ma(n)gal gaavaa ||1||

Nanak implore : fais-moi grâce, et alors je chanterai le chant de fête. ॥1॥

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪ੍ਰਿਅ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੈ ਅੰਧੁਲੇ ਟੋਹਨੀ ॥

a(n)mrit pria kaa naam mai a(n)dhule Tohanee ||

Le Nom du Bien-aimé est Amrit (le nectar d'immortalité) ; il est la canne de l'aveugle que je suis.

ਓਹ ਜੋਹੈ ਬਹੁ ਪਰਕਾਰ ਸੁੰਦਰਿ ਮੋਹਨੀ ॥

oh johai bahu parakaar su(n)dhar mohanee ||

Elle me guette de mille manières, la belle ensorceleuse.

ਮੋਹਨੀ ਮਹਾ ਬਚਿਤ੍ਰਿ ਚੰਚਲਿ ਅਨਿਕ ਭਾਵ ਦਿਖਾਵਏ ॥

mohanee mahaa bachitr cha(n)chal anik bhaav dhikhaave ||

L'ensorceleuse est prodigieusement rusée et changeante ; elle prend mille visages.

ਹੋਇ ਢੀਠ ਮੀਠੀ ਮਨਹਿ ਲਾਗੈ ਨਾਮੁ ਲੈਣ ਨ ਆਵਏ ॥

hoi ddeeTh meeThee maneh laagai naam lain na aave ||

Effrontée, elle se rend douce au cœur, et l'on ne parvient plus à dire le Nom.

ਗ੍ਰਿਹ ਬਨਹਿ ਤੀਰੈ ਬਰਤ ਪੂਜਾ ਬਾਟ ਘਾਟੈ ਜੋਹਨੀ ॥

gireh baneh teerai barat poojaa baaT ghaaTai johanee ||

À la maison, dans la forêt, au bord des rivières, dans les jeûnes et les cultes, sur les routes et aux gués, elle nous guette.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਦਇਆ ਧਾਰਹੁ ਮੈ ਨਾਮੁ ਅੰਧੁਲੇ ਟੋਹਨੀ ॥੨॥

naanak pia(n)pai dhiaa dhaarahu mai naam a(n)dhule Tohanee ||2||

Nanak implore : aie pitié ; le Nom est la canne de l'aveugle que je suis. ॥2॥

ਮੋਹਿ ਅਨਾਥ ਪ੍ਰਿਅ ਨਾਥ ਜਿਉ ਜਾਨਹੁ ਤਿਉ ਰਖਹੁ ॥

moh anaath pria naath jiau jaanahu tiau rakhahu ||

Je suis sans appui, tu es mon appui, ô Bien-aimé : garde-moi comme il te plaît.

ਚਤੁਰਾਈ ਮੋਹਿ ਨਾਹਿ ਰੀਝਾਵਉ ਕਹਿ ਮੁਖਹੁ ॥

chaturaiee moh naeh reejhaavau keh mukhahu ||

Je n'ai pas l'habileté de te charmer par mes paroles.

ਨਹ ਚਤੁਰਿ ਸੁਘਰਿ ਸੁਜਾਨ ਬੇਤੀ ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨਿ ਗੁਨੁ ਨਹੀ ॥

neh chatur sughar sujaan betee moh niragun gun nahee ||

Je ne suis ni habile, ni accomplie, ni savante, ni instruite ; sans mérite, je n'ai aucune vertu.

ਨਹ ਰੂਪ ਧੂਪ ਨ ਨੈਣ ਬੰਕੇ ਜਹ ਭਾਵੈ ਤਹ ਰਖੁ ਤੁਹੀ ॥

neh roop dhoop na nain ba(n)ke jeh bhaavai teh rakh tuhee ||

Ni beauté, ni parfum, ni regard charmant : garde-moi où il te plaira.

ਜੈ ਜੈ ਜਇਅੰਪਹਿ ਸਗਲ ਜਾ ਕਉ ਕਰੁਣਾਪਤਿ ਗਤਿ ਕਿਨਿ ਲਖਹੁ ॥

jai jai jia(n)peh sagal jaa kau karunaapat gat kin lakhahu ||

Tous chantent sa victoire ; qui pourrait connaître l'état du Maître de compassion ?

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਸੇਵ ਸੇਵਕੁ ਜਿਉ ਜਾਨਹੁ ਤਿਉ ਮੋਹਿ ਰਖਹੁ ॥੩॥

naanak pia(n)pai sev sevak jiau jaanahu tiau moh rakhahu ||3||

Nanak implore : je suis le serviteur de tes serviteurs ; garde-moi comme il te plaît. ॥3॥

ਮੋਹਿ ਮਛੁਲੀ ਤੁਮ ਨੀਰ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਸਰੈ ॥

moh machhulee tum neer tujh bin kiau sarai ||

Je suis le poisson, tu es l'eau : sans toi, comment vivre ?

ਮੋਹਿ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਤੁਮੑ ਬੂੰਦ ਤ੍ਰਿਪਤਉ ਮੁਖਿ ਪਰੈ ॥

moh chaatirak tum(h) boo(n)dh tirapatau mukh parai ||

Je suis l'oiseau de pluie, tu es la goutte ; je ne suis comblée que si elle tombe dans ma bouche.

ਮੁਖਿ ਪਰੈ ਹਰੈ ਪਿਆਸ ਮੇਰੀ ਜੀਅ ਹੀਆ ਪ੍ਰਾਨਪਤੇ ॥

mukh parai harai piaas meree jeea heeaa praanapate ||

Qu'elle tombe et ma soif s'éteint, ô Maître de mon âme, de mon cœur, de mon souffle.

ਲਾਡਿਲੇ ਲਾਡ ਲਡਾਇ ਸਭ ਮਹਿ ਮਿਲੁ ਹਮਾਰੀ ਹੋਇ ਗਤੇ ॥

laaddile laadd laddai sabh meh mil hamaaree hoi gate ||

Toi qui combles tes bien-aimés de tendresse, présent en tous, viens à moi : que je sois délivrée.

ਚੀਤਿ ਚਿਤਵਉ ਮਿਟੁ ਅੰਧਾਰੇ ਜਿਉ ਆਸ ਚਕਵੀ ਦਿਨੁ ਚਰੈ ॥

cheet chitavau miT a(n)dhaare jiau aas chakavee dhin charai ||

Je te pense de tout mon esprit : que l'obscurité s'efface, comme la chakvi attend le lever du jour.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਪ੍ਰਿਅ ਸੰਗਿ ਮੇਲੀ ਮਛੁਲੀ ਨੀਰੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ॥੪॥

naanak pia(n)pai pria sa(n)g melee machhulee neer na veesarai ||4||

Nanak implore : unie à mon Bien-aimé, je n'oublie pas l'eau, comme le poisson. ॥4॥

ਧਨਿ ਧੰਨਿ ਹਮਾਰੇ ਭਾਗ ਘਰਿ ਆਇਆ ਪਿਰੁ ਮੇਰਾ ॥

dhan dha(n)n hamaare bhaag ghar aaiaa pir meraa ||

Bénie, bénie est ma fortune : mon Époux est venu à la maison.

ਸੋਹੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਸਗਲਾ ਬਨੁ ਹਰਾ ॥

sohe ba(n)k dhuaar sagalaa ban haraa ||

Ma belle porte resplendit, et toute la forêt reverdit.

ਹਰ ਹਰਾ ਸੁਆਮੀ ਸੁਖਹ ਗਾਮੀ ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਰਸੁ ਘਣਾ ॥

har haraa suaamee sukheh gaamee anadh ma(n)gal ras ghanaa ||

Tout reverdit ; le Maître apporte la paix, et joie, fête et saveur abondent.

ਨਵਲ ਨਵਤਨ ਨਾਹੁ ਬਾਲਾ ਕਵਨ ਰਸਨਾ ਗੁਨ ਭਣਾ ॥

naval navatan naahu baalaa kavan rasanaa gun bhanaa ||

Mon Époux est toujours nouveau, toujours jeune ; de quelle langue dirais-je ses vertus ?

ਮੇਰੀ ਸੇਜ ਸੋਹੀ ਦੇਖਿ ਮੋਹੀ ਸਗਲ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਹਰਾ ॥

meree sej sohee dhekh mohee sagal sahasaa dhukh haraa ||

Ma couche est parée ; en le voyant j'ai été ravie, et tout doute, toute peine ont disparu.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਮੇਰੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਮਿਲੇ ਸੁਆਮੀ ਅਪਰੰਪਰਾ ॥੫॥੧॥੩॥

naanak pia(n)pai meree aas pooree mile suaamee apara(n)paraa ||5||1||3||

Nanak implore : mon espérance s'est accomplie, j'ai rencontré le Maître sans limites. ॥5॥1॥3॥