Ang 867

ਨਿਰਮਲ ਹੋਇ ਤੁਮੑਾਰਾ ਚੀਤ ॥

niramal hoi tum(h)aaraa cheet ||

Ta conscience deviendra limpide,

ਮਨ ਤਨ ਕੀ ਸਭ ਮਿਟੈ ਬਲਾਇ ॥

man tan kee sabh miTai balai ||

tout le mal de l'esprit et du corps s'effacera,

ਦੂਖੁ ਅੰਧੇਰਾ ਸਗਲਾ ਜਾਇ ॥੧॥

dhookh a(n)dheraa sagalaa jai ||1||

la peine et l'obscurité s'en iront tout entières. ॥1॥

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਤ ਤਰੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥

har gun gaavat tareeaai sa(n)saar ||

En chantant les vertus de Har, on traverse l'océan du monde ;

ਵਡ ਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ਪੁਰਖੁ ਅਪਾਰੁ ॥੧॥

vadd bhaagee paieeaai purakh apaar ||1||

par grande fortune, on rencontre l'Être infini. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜੋ ਜਨੁ ਕਰੈ ਕੀਰਤਨੁ ਗੋਪਾਲ ॥

jo jan karai keeratan gopaal ||

Le serviteur qui accomplit le kirtan (le chant des louanges) du Soutien du monde,

ਤਿਸ ਕਉ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥

tis kau poh na sakai jamakaal ||

le Jam (le messager de la mort) ne peut plus l'atteindre.

ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥

jag meh aaiaa so paravaan ||

Sa venue en ce monde est agréée :

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਪਨਾ ਖਸਮੁ ਪਛਾਣੁ ॥੨॥

gurmukh apanaa khasam pachhaan ||2||

en Gurmukh (tourné vers le Guru), reconnais ton Maître. ॥2॥

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

har gun gaavai sa(n)t prasaadh ||

Par la grâce des êtres saints, il chante les vertus de Har ;

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਿਟਹਿ ਉਨਮਾਦ ॥

kaam karodh miTeh unamaadh ||

le désir aveugle, la colère et l'égarement s'effacent.

ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਜਾਣੁ ਭਗਵੰਤ ॥

sadhaa hajoor jaan bhagava(n)t ||

Sache le Divin toujours présent devant toi :

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਪੂਰਨ ਮੰਤ ॥੩॥

poore gur kaa pooran ma(n)t ||3||

tel est l'enseignement complet du Guru parfait. ॥3॥

ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਾਟਿ ਕੀਏ ਭੰਡਾਰ ॥

har dhan khaaT ke'ee bha(n)ddaar ||

Il a gagné la richesse de Har et en a rempli ses réserves ;

ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰ ॥

mil satigur sabh kaaj savaar ||

ayant rencontré le Satguru, toutes ses affaires se sont arrangées.

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਰੰਗ ਸੰਗਿ ਜਾਗਾ ॥

har ke naam ra(n)g sa(n)g jaagaa ||

Dans l'amour du Nom de Har, il s'est éveillé ;

ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥੪॥੧੪॥੧੬॥

har charanee naanak man laagaa ||4||14||16||

aux pieds de Har, ô Nanak, mon esprit s'est attaché. ॥4॥14॥16॥

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥

go(n)dd mahalaa panjavaa ||

Gond, Mahalla 5.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤ ॥

har har naam japahu mere meet ||

Récitez le Nom de Har, Har, ô mes amis.

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥

go(n)dd mahalaa panjavaa ||

Gond, Mahalla 5.

ਭਵ ਸਾਗਰ ਬੋਹਿਥ ਹਰਿ ਚਰਣ ॥

bhav saagar bohith har charan ||

Les pieds de Har sont le navire sur l'océan terrifiant.

ਸਿਮਰਤ ਨਾਮੁ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਮਰਣ ॥

simarat naam naahee fir maran ||

À se souvenir du Naam (le Nom divin), on ne meurt plus.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਮਤ ਨਾਹੀ ਜਮ ਪੰਥ ॥

har gun ramat naahee jam pa(n)th ||

À redire les vertus de Har, on ne prend plus le chemin du Jam (le messager de la mort).

ਮਹਾ ਬੀਚਾਰ ਪੰਚ ਦੂਤਹ ਮੰਥ ॥੧॥

mahaa beechaar pa(n)ch dhooteh ma(n)th ||1||

La pensée suprême broie les cinq démons. ॥1॥

ਤਉ ਸਰਣਾਈ ਪੂਰਨ ਨਾਥ ॥

tau saranaiee pooran naath ||

Je suis à Ton refuge, ô Maître parfait :

ਜੰਤ ਅਪਨੇ ਕਉ ਦੀਜਹਿ ਹਾਥ ॥੧॥

ja(n)t apane kau dheejeh haath ||1||

tends la main à Ta créature. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ॥

simirat saasatr bedh puraan ||

Les Smritis, les Shastras, les Védas et les Puranas

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾ ਕਰਹਿ ਵਖਿਆਣ ॥

paarabraham kaa kareh vakhiaan ||

exposent le Suprême.

ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਬੈਸਨੋ ਰਾਮਦਾਸ ॥

jogee jatee baisano raamadhaas ||

Les yogis, les ascètes, les vaishnavas, les serviteurs de Ram :

ਮਿਤਿ ਨਾਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਅਬਿਨਾਸ ॥੨॥

mit naahee braham abinaas ||2||

nul ne mesure le Brahm impérissable. ॥2॥

ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰਹਿ ਸਿਵ ਦੇਵ ॥

karan palaeh kareh siv dhev ||

Shiva et les dieux crient et se lamentent,

ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਅਲਖ ਅਭੇਵ ॥

til nahee boojheh alakh abhev ||

mais ils ne comprennent pas un atome de l'Invisible, de l'Insondable.

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਿਸੁ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

prem bhagat jis aape dhei ||

Celui à qui Lui-même donne l'amour et la dévotion —

ਜਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥੩॥

jag meh virale keiee kei ||3||

dans le monde, ils sont bien rares, un ou deux. ॥3॥

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਗੁਣੁ ਕਿਛਹੂ ਨਾਹਿ ॥

moh niragun gun kichhahoo naeh ||

Moi, je suis sans mérite, je n'ai aucune vertu ;

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਤੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਮਾਹਿ ॥

sarab nidhaan teree dhirasaTee maeh ||

tous les trésors sont dans Ton regard.

ਨਾਨਕੁ ਦੀਨੁ ਜਾਚੈ ਤੇਰੀ ਸੇਵ ॥

naanak dheen jaachai teree sev ||

Nanak, pauvre, mendie Ton service :

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੀਜੈ ਗੁਰਦੇਵ ॥੪॥੧੫॥੧੭॥

kar kirapaa dheejai gurdhev ||4||15||17||

fais-moi grâce, ô Guru divin. ॥4॥15॥17॥

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥

go(n)dd mahalaa panjavaa ||

Gond, Mahalla 5.

ਸੰਤ ਕਾ ਲੀਆ ਧਰਤਿ ਬਿਦਾਰਉ ॥

sa(n)t kaa leeaa dharat bidhaarau ||

Sur l'ordre du saint, je fendrais la terre ;

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਅਕਾਸ ਤੇ ਟਾਰਉ ॥

sa(n)t kaa ni(n)dhak akaas te Taarau ||

je précipiterais du ciel celui qui calomnie le saint.

ਸੰਤ ਕਉ ਰਾਖਉ ਅਪਨੇ ਜੀਅ ਨਾਲਿ ॥

sa(n)t kau raakhau apane jeea naal ||

Je garde le saint tout contre mon âme ;

ਸੰਤ ਉਧਾਰਉ ਤਤਖਿਣ ਤਾਲਿ ॥੧॥

sa(n)t udhaarau tatakhin taal ||1||

je délivre le saint à l'instant même. ॥1॥

ਸੋਈ ਸੰਤੁ ਜਿ ਭਾਵੈ ਰਾਮ ॥

soiee sa(n)t j bhaavai raam ||

Celui-là est saint qui plaît à Ram :

ਸੰਤ ਗੋਬਿੰਦ ਕੈ ਏਕੈ ਕਾਮ ॥੧॥

sa(n)t gobi(n)dh kai ekai kaam ||1||

le saint et Gobind n'ont qu'une seule et même œuvre. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸੰਤ ਕੈ ਊਪਰਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਹਾਥ ॥

sa(n)t kai uoopar dhei prabh haath ||

Dieu tend Sa main au-dessus du saint ;

ਸੰਤ ਕੈ ਸੰਗਿ ਬਸੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

sa(n)t kai sa(n)g basai dhin raat ||

Il demeure jour et nuit avec le saint.

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸੰਤਹ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ॥

saas saas sa(n)teh pratipaal ||

À chaque souffle, Il protège les saints,

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਰਾਜ ਤੇ ਟਾਲਿ ॥੨॥

sa(n)t kaa dhokhee raaj te Taal ||2||

et Il écarte du pouvoir celui qui leur veut du mal. ॥2॥

ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹੁ ਨ ਕੋਇ ॥

sa(n)t kee ni(n)dhaa karahu na koi ||

Que nul ne calomnie le saint :

ਜੋ ਨਿੰਦੈ ਤਿਸ ਕਾ ਪਤਨੁ ਹੋਇ ॥

jo ni(n)dhai tis kaa patan hoi ||

qui le calomnie tombera.

ਜਿਸ ਕਉ ਰਾਖੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥

jis kau raakhai sirajanahaar ||

Celui que garde le Créateur —

ਝਖ ਮਾਰਉ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ॥੩॥

jhakh maarau sagal sa(n)saar ||3||

le monde entier peut s'agiter en vain. ॥3॥

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਕਾ ਭਇਆ ਬਿਸਾਸੁ ॥

prabh apane kaa bhiaa bisaas ||

J'ai mis ma confiance en mon Dieu :

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥

jeeau pi(n)dd sabh tis kee raas ||

l'âme et le corps sont Son bien.

ਨਾਨਕ ਕਉ ਉਪਜੀ ਪਰਤੀਤਿ ॥

naanak kau upajee parateet ||

En Nanak est née cette certitude :

ਮਨਮੁਖ ਹਾਰ ਗੁਰਮੁਖ ਸਦ ਜੀਤਿ ॥੪॥੧੬॥੧੮॥

manmukh haar gurmukh sadh jeet ||4||16||18||

le Manmukh (celui qui suit son propre esprit) perd, le Gurmukh (celui qui est tourné vers le Guru) gagne toujours. ॥4॥16॥18॥