Ang 873

ਗੋਂਡ ॥

go(n)dd ||

Gond.

ਧੰਨੁ ਗੁਪਾਲ ਧੰਨੁ ਗੁਰਦੇਵ ॥

dha(n)n gupaal dha(n)n gurdhev ||

Béni soit le Soutien du monde, béni soit le Guru divin,

ਧੰਨੁ ਅਨਾਦਿ ਭੂਖੇ ਕਵਲੁ ਟਹਕੇਵ ॥

dha(n)n anaadh bhookhe kaval Tahakev ||

béni soit le grain, qui fait refleurir le cœur de l'affamé.

ਧਨੁ ਓਇ ਸੰਤ ਜਿਨ ਐਸੀ ਜਾਨੀ ॥

dhan oi sa(n)t jin aaisee jaanee ||

Bénis soient les êtres saints qui ont compris cela :

ਤਿਨ ਕਉ ਮਿਲਿਬੋ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ ॥੧॥

tin kau milibo saari(n)gapaanee ||1||

ceux-là rencontreront le Seigneur. ॥1॥

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਤੇ ਹੋਇ ਅਨਾਦਿ ॥

aadh purakh te hoi anaadh ||

Le grain vient de l'Être primordial ;

ਜਪੀਐ ਨਾਮੁ ਅੰਨ ਕੈ ਸਾਦਿ ॥੧॥

japeeaai naam a(n)n kai saadh ||1||

c'est avec la force que donne le grain que l'on récite le Naam (le Nom divin). ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਪੀਐ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਅੰਨੁ ॥

japeeaai naam japeeaai a(n)n ||

Louons le Naam, louons le grain :

ਅੰਭੈ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨੀਕਾ ਵੰਨੁ ॥

a(n)bhai kai sa(n)g neekaa va(n)n ||

mêlé à l'eau, il prend une belle couleur.

ਅੰਨੈ ਬਾਹਰਿ ਜੋ ਨਰ ਹੋਵਹਿ ॥

a(n)nai baahar jo nar hoveh ||

Ceux qui se tiennent à l'écart du grain

ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਮਹਿ ਅਪਨੀ ਖੋਵਹਿ ॥੨॥

teen bhavan meh apanee khoveh ||2||

perdent leur honneur dans les trois mondes. ॥2॥

ਛੋਡਹਿ ਅੰਨੁ ਕਰਹਿ ਪਾਖੰਡ ॥

chhoddeh a(n)n kareh paakha(n)dd ||

Ils renoncent au grain et se donnent en spectacle :

ਨਾ ਸੋਹਾਗਨਿ ਨਾ ਓਹਿ ਰੰਡ ॥

naa sohaagan naa oh ra(n)dd ||

ils ne sont ni épouses ni veuves.

ਜਗ ਮਹਿ ਬਕਤੇ ਦੂਧਾਧਾਰੀ ॥

jag meh bakate dhoodhaadhaaree ||

Devant le monde ils se disent nourris de lait seul,

ਗੁਪਤੀ ਖਾਵਹਿ ਵਟਿਕਾ ਸਾਰੀ ॥੩॥

gupatee khaaveh vaTikaa saaree ||3||

mais en cachette ils avalent des repas entiers. ॥3॥

ਅੰਨੈ ਬਿਨਾ ਨ ਹੋਇ ਸੁਕਾਲੁ ॥

a(n)nai binaa na hoi sukaal ||

Sans le grain, il n'y a pas d'abondance ;

ਤਜਿਐ ਅੰਨਿ ਨ ਮਿਲੈ ਗੁਪਾਲੁ ॥

tajiaai a(n)n na milai gupaal ||

en abandonnant le grain, on ne trouve pas le Seigneur.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਐਸੇ ਜਾਨਿਆ ॥

kahu kabeer ham aaise jaaniaa ||

Dit Kabeer : voilà ce que nous avons compris ;

ਧੰਨੁ ਅਨਾਦਿ ਠਾਕੁਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੮॥੧੧॥

dha(n)n anaadh Thaakur man maaniaa ||4||8||11||

béni soit le grain, et l'esprit s'est rendu au Maître. ॥4॥8॥11॥

ਤਉ ਨ ਪੁਜਹਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਨਾਮਾ ॥

tau na pujeh har keerat naamaa ||

rien de tout cela n'égale la louange du Nom de Har.

ਅਪੁਨੇ ਰਾਮਹਿ ਭਜੁ ਰੇ ਮਨ ਆਲਸੀਆ ॥੧॥

apune raameh bhaj re man aalaseeaa ||1||

Médite ton Ram, ô esprit paresseux ! ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਗਇਆ ਪਿੰਡੁ ਭਰਤਾ ॥

giaa pi(n)dd bharataa ||

Offrir les boulettes rituelles à Gaya,

ਬਨਾਰਸਿ ਅਸਿ ਬਸਤਾ ॥

banaaras as basataa ||

habiter Bénarès au bord de l'Assi,

ਮੁਖਿ ਬੇਦ ਚਤੁਰ ਪੜਤਾ ॥੨॥

mukh bedh chatur paRataa ||2||

réciter par cœur les quatre Védas : ॥2॥

ਸਗਲ ਧਰਮ ਅਛਿਤਾ ॥

sagal dharam achhitaa ||

observer intacts tous les devoirs,

ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ॥

gur giaan i(n)dhree dhiraRataa ||

maîtriser ses sens par la connaissance du Guru,

ਖਟੁ ਕਰਮ ਸਹਿਤ ਰਹਤਾ ॥੩॥

khaT karam sahit rahataa ||3||

accomplir les six rites prescrits : ॥3॥

ਸਿਵਾ ਸਕਤਿ ਸੰਬਾਦੰ ॥

sivaa sakat sa(n)baadha(n) ||

disputer sur Shiva et sur Shakti —

ਮਨ ਛੋਡਿ ਛੋਡਿ ਸਗਲ ਭੇਦੰ ॥

man chhodd chhodd sagal bhedha(n) ||

ô esprit, laisse, laisse toutes ces distinctions.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਗੋਬਿੰਦੰ ॥

simar simar gobi(n)dha(n) ||

Souviens-toi, souviens-toi de Gobind :

ਭਜੁ ਨਾਮਾ ਤਰਸਿ ਭਵ ਸਿੰਧੰ ॥੪॥੧॥

bhaj naamaa taras bhav si(n)dha(n) ||4||1||

médite, ô Namdev, et tu traverseras l'océan du monde. ॥4॥1॥

ਗੋਂਡ ॥

go(n)dd ||

Gond.

ਨਾਦ ਭ੍ਰਮੇ ਜੈਸੇ ਮਿਰਗਾਏ ॥

naadh bhrame jaise miragaae ||

Comme le cerf s'égare, attiré par le son,

ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੇ ਵਾ ਕੋ ਧਿਆਨੁ ਨ ਜਾਏ ॥੧॥

praan taje vaa ko dhiaan na jaae ||1||

et rend son souffle sans que son attention s'en détourne. ॥1॥

ਐਸੇ ਰਾਮਾ ਐਸੇ ਹੇਰਉ ॥

aaise raamaa aaise herau ||

Ainsi, ô Ram, ainsi je Te contemple :

ਰਾਮੁ ਛੋਡਿ ਚਿਤੁ ਅਨਤ ਨ ਫੇਰਉ ॥੧॥

raam chhodd chit anat na ferau ||1||

quittant Ram, je ne tourne mon cœur vers rien d'autre. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਿਉ ਮੀਨਾ ਹੇਰੈ ਪਸੂਆਰਾ ॥

jiau meenaa herai pasooaaraa ||

Comme le pêcheur guette le poisson,

ਸੋਨਾ ਗਢਤੇ ਹਿਰੈ ਸੁਨਾਰਾ ॥੨॥

sonaa gaddate hirai sunaaraa ||2||

comme l'orfèvre est absorbé à façonner l'or. ॥2॥

ਜਿਉ ਬਿਖਈ ਹੇਰੈ ਪਰ ਨਾਰੀ ॥

jiau bikhiee herai par naaree ||

Comme l'homme de désir guette la femme d'autrui,

ਕਉਡਾ ਡਾਰਤ ਹਿਰੈ ਜੁਆਰੀ ॥੩॥

kauddaa ddaarat hirai juaaree ||3||

comme le joueur est captivé en jetant les dés. ॥3॥

ਜਹ ਜਹ ਦੇਖਉ ਤਹ ਤਹ ਰਾਮਾ ॥

jeh jeh dhekhau teh teh raamaa ||

Où que je regarde, là est Ram :

ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਨਿਤ ਧਿਆਵੈ ਨਾਮਾ ॥੪॥੨॥

har ke charan nit dhiaavai naamaa ||4||2||

Namdev médite sans cesse les pieds de Har. ॥4॥2॥

ਗੋਂਡ ॥

go(n)dd ||

Gond.

ਮੋ ਕਉ ਤਾਰਿ ਲੇ ਰਾਮਾ ਤਾਰਿ ਲੇ ॥

mo kau taar le raamaa taar le ||

Fais-moi traverser, ô Raam, fais-moi traverser.

ਮੈ ਅਜਾਨੁ ਜਨੁ ਤਰਿਬੇ ਨ ਜਾਨਉ ਬਾਪ ਬੀਠੁਲਾ ਬਾਹ ਦੇ ॥੧॥

mai ajaan jan taribe na jaanau baap beeThulaa baeh dhe ||1||

Je suis un serviteur ignorant, je ne sais pas nager : ô Père Beethal, tends-moi Ton bras. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਨਰ ਤੇ ਸੁਰ ਹੋਇ ਜਾਤ ਨਿਮਖ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰ ਬੁਧਿ ਸਿਖਲਾਈ ॥

nar te sur hoi jaat nimakh mai satigur budh sikhalaiee ||

D'homme on devient être de lumière en un clin d'œil, dès que le Satguru a enseigné la vraie compréhension.

ਨਰ ਤੇ ਉਪਜਿ ਸੁਰਗ ਕਉ ਜੀਤਿਓ ਸੋ ਅਵਖਧ ਮੈ ਪਾਈ ॥੧॥

nar te upaj surag kau jeetio so avakhadh mai paiee ||1||

Né homme, il a conquis le ciel : voilà le remède que j'ai trouvé. ॥1॥

ਜਹਾ ਜਹਾ ਧੂਅ ਨਾਰਦੁ ਟੇਕੇ ਨੈਕੁ ਟਿਕਾਵਹੁ ਮੋਹਿ ॥

jahaa jahaa dhooa naaradh Teke naik Tikaavahu moh ||

Là où Tu as donné une place à Dhru et à Narad, accorde-moi, à moi aussi, un tout petit coin.

ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਅਵਿਲੰਬਿ ਬਹੁਤੁ ਜਨ ਉਧਰੇ ਨਾਮੇ ਕੀ ਨਿਜ ਮਤਿ ਏਹ ॥੨॥੩॥

tere naam avila(n)b bahut jan udhare naame kee nij mat eh ||2||3||

Appuyés sur Ton Naam (le Nom divin), d'innombrables serviteurs ont été sauvés : telle est la conviction propre de Namdev. ॥2॥3॥