Ang 909

ਏਹੁ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਵੈ ਜੋਗੀ ਜਿ ਕੁਟੰਬੁ ਛੋਡਿ ਪਰਭਵਣੁ ਕਰਹਿ ॥

eh jog na hovai jogee j kuTa(n)b chhodd parabhavan kareh ||

Ce n'est pas cela, le yoga, ô yogi, que de quitter sa famille pour errer sur les routes.

ਗ੍ਰਿਹ ਸਰੀਰ ਮਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਪਣਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਲਹਹਿ ॥੮॥

gireh sareer meh har har naam gur parasaadhee apanaa har prabh laheh ||8||

Le Nom du Har est dans la maison de ton corps : par la grâce du Guru tu trouveras ton Har Prabhu. ॥8॥

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮਿਟੀ ਕਾ ਪੁਤਲਾ ਜੋਗੀ ਇਸੁ ਮਹਿ ਰੋਗੁ ਵਡਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਇਆ ॥

eih jagat miTee kaa putalaa jogee is meh rog vaddaa tirasanaa maiaa ||

Ce monde est une figure d'argile, ô yogi, et sa grande maladie est la soif de Maya (les biens du monde).

ਅਨੇਕ ਜਤਨ ਭੇਖ ਕਰੇ ਜੋਗੀ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਇ ਗਵਾਇਆ ॥੯॥

anek jatan bhekh kare jogee rog na jai gavaiaa ||9||

On multiplie les efforts et les habits religieux, ô yogi, la maladie ne s'en va pas. ॥9॥

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਉਖਧੁ ਹੈ ਜੋਗੀ ਜਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

har kaa naam aaukhadh hai jogee jis no ma(n)n vasaae ||

Le Nom du Har est le remède, ô yogi, pour celui en qui Il le fait demeurer.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਸੋ ਪਾਏ ॥੧੦॥

gurmukh hovai soiee boojhai jog jugat so paae ||10||

Celui qui devient Gurmukh (tourné vers le Guru) comprend et trouve la vraie voie du yoga. ॥10॥

ਜੋਗੈ ਕਾ ਮਾਰਗੁ ਬਿਖਮੁ ਹੈ ਜੋਗੀ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

jogai kaa maarag bikham hai jogee jis no nadhar kare so paae ||

Le chemin du yoga est rude, ô yogi : celui sur qui se pose Son Nadar (le regard de grâce) le trouve.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਵੇਖੈ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥੧੧॥

a(n)tar baahar eko vekhai vichahu bharam chukaae ||11||

Au-dedans comme au-dehors il voit l'Unique, et le doute s'efface en lui. ॥11॥

ਵਿਣੁ ਵਜਾਈ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਾਜੈ ਜੋਗੀ ਸਾ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਜਾਇ ॥

vin vajaiee ki(n)guree vaajai jogee saa ki(n)guree vajai ||

Il est une harpe qui résonne sans que nul en joue, ô yogi : joue de celle-là.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮੁਕਤਿ ਹੋਵਹਿ ਜੋਗੀ ਸਾਚੇ ਰਹਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧੨॥੧॥੧੦॥

kahai naanak mukat hoveh jogee saache raheh samai ||12||1||10||

Nanak dit : tu seras libéré, ô yogi, et tu demeureras fondu dans le Vrai. ॥12॥1॥10॥

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

raamakalee mahalaa teejaa asaTapadheeaa ikOankaar satigur prasaadh ||

Raamkalee, Mahalla 3, Asatpadian. Un seul Être, par la grâce du Satguru.

ਸਰਮੈ ਦੀਆ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਕੰਨੀ ਪਾਇ ਜੋਗੀ ਖਿੰਥਾ ਕਰਿ ਤੂ ਦਇਆ ॥

saramai dheeaa mu(n)dhraa ka(n)nee pai jogee khi(n)thaa kar too dhiaa ||

Mets à tes oreilles les anneaux de la pudeur, ô yogi, et fais de la compassion ton manteau rapiécé.

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਬਿਭੂਤਿ ਲਾਇ ਜੋਗੀ ਤਾ ਤੀਨਿ ਭਵਣ ਜਿਣਿ ਲਇਆ ॥੧॥

aavan jaan bibhoot lai jogee taa teen bhavan jin liaa ||1||

Prends pour cendre le souvenir des allées et venues, ô yogi, et tu auras conquis les trois mondes. ॥1॥

ਐਸੀ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਜਾਇ ਜੋਗੀ ॥

aaisee ki(n)guree vajai jogee ||

Joue d'une telle harpe, ô yogi,

ਜਿਤੁ ਕਿੰਗੁਰੀ ਅਨਹਦੁ ਵਾਜੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥

jit ki(n)guree anahadh vaajai har siau rahai liv lai ||1||

dont la mélodie Anhad (le son ininterrompu) résonne et tient l'amour fixé sur le Har. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਪਤੁ ਕਰਿ ਝੋਲੀ ਜੋਗੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਭੁਗਤਿ ਪਾਈ ॥

sat sa(n)tokh pat kar jholee jogee a(n)mirat naam bhugat paiee ||

Fais de la vérité et du contentement ton écuelle et ta besace, ô yogi ; que l'Amrit (le nectar) du Nom soit ta nourriture.

ਧਿਆਨ ਕਾ ਕਰਿ ਡੰਡਾ ਜੋਗੀ ਸਿੰਙੀ ਸੁਰਤਿ ਵਜਾਈ ॥੨॥

dhiaan kaa kar dda(n)ddaa jogee si(n)n(g)ee surat vajaiee ||2||

Fais de la méditation ton bâton, ô yogi, et sonne du cor de la conscience éveillée. ॥2॥

ਮਨੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਆਸਣਿ ਬੈਸੁ ਜੋਗੀ ਤਾ ਤੇਰੀ ਕਲਪਣਾ ਜਾਈ ॥

man dhiraR kar aasan bais jogee taa teree kalapanaa jaiee ||

Affermis ton esprit et assieds-toi dans cette posture, ô yogi : alors tes vains désirs s'en iront.

ਕਾਇਆ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਮੰਗਣਿ ਚੜਹਿ ਜੋਗੀ ਤਾ ਨਾਮੁ ਪਲੈ ਪਾਈ ॥੩॥

kaiaa nagaree meh ma(n)gan chaReh jogee taa naam palai paiee ||3||

Va mendier dans la cité de ton propre corps, ô yogi : alors tu recevras le Nom. ॥3॥

ਇਤੁ ਕਿੰਗੁਰੀ ਧਿਆਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਜੋਗੀ ਨਾ ਸਚੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

eit ki(n)guree dhiaan na laagai jogee naa sach palai pai ||

Avec l'autre harpe, ô yogi, la méditation ne se fixe pas et l'on n'obtient pas le Vrai ;

ਇਤੁ ਕਿੰਗੁਰੀ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵੈ ਜੋਗੀ ਅਭਿਮਾਨੁ ਨ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥੪॥

eit ki(n)guree saa(n)t na aavai jogee abhimaan na vichahu jai ||4||

avec cette harpe-là la paix ne vient pas, ô yogi, et l'orgueil ne quitte pas le cœur. ॥4॥

ਭਉ ਭਾਉ ਦੁਇ ਪਤ ਲਾਇ ਜੋਗੀ ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਕਰਿ ਡੰਡੀ ॥

bhau bhaau dhui pat lai jogee ih sareer kar dda(n)ddee ||

Attache la crainte et l'amour comme les deux calebasses, ô yogi, et fais de ce corps le manche.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਤੰਤੀ ਵਾਜੈ ਇਨ ਬਿਧਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਖੰਡੀ ॥੫॥

gurmukh hoveh taa ta(n)tee vaajai in bidh tirasanaa kha(n)ddee ||5||

Deviens Gurmukh et la corde vibrera : ainsi la soif est brisée. ॥5॥

ਹੁਕਮੁ ਬੁਝੈ ਸੋ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਏਕਸ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

hukam bujhai so jogee kaheeaai ekas siau chit laae ||

On appelle yogi celui qui comprend le Hukam (l'Ordre divin) et fixe son cœur sur l'Unique ;

ਸਹਸਾ ਤੂਟੈ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਏ ॥੬॥

sahasaa tooTai niramal hovai jog jugat iv paae ||6||

le doute se brise, il devient pur : voilà comment se trouve la voie du yoga. ॥6॥

ਨਦਰੀ ਆਵਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਬਿਨਸੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

nadharee aavadhaa sabh kichh binasai har setee chit lai ||

Tout ce qui se voit périra : attache ton cœur au Har.

ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਤੇਰੀ ਭਾਵਨੀ ਲਾਗੈ ਤਾ ਇਹ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੭॥

satigur naal teree bhaavanee laagai taa ieh sojhee pai ||7||

Quand ta confiance s'attache au Satguru, alors cette compréhension te vient. ॥7॥