Ang 915

ਤੁਮਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਲਾਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥

tumaree kirapaa te laagee preet ||

Par Ta grâce est né l'amour.

ਦਇਆਲ ਭਏ ਤਾ ਆਏ ਚੀਤਿ ॥

dhiaal bhe taa aae cheet ||

Tu es devenu compatissant, alors Tu es venu dans ma conscience.

ਦਇਆ ਧਾਰੀ ਤਿਨਿ ਧਾਰਣਹਾਰ ॥

dhiaa dhaaree tin dhaaranahaar ||

Le Soutien de tout a accordé sa pitié,

ਬੰਧਨ ਤੇ ਹੋਈ ਛੁਟਕਾਰ ॥੭॥

ba(n)dhan te hoiee chhuTakaar ||7||

et les liens se sont rompus. ॥7॥

ਸਭਿ ਥਾਨ ਦੇਖੇ ਨੈਣ ਅਲੋਇ ॥

sabh thaan dhekhe nain aloi ||

De mes yeux j'ai regardé tous les lieux :

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

tis bin dhoojaa avar na koi ||

hors de Lui, il n'y a personne d'autre.

ਭ੍ਰਮ ਭੈ ਛੂਟੇ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦ ॥

bhram bhai chhooTe gur parasaadh ||

Doute et peur ont disparu par la grâce du Guru ;

ਨਾਨਕ ਪੇਖਿਓ ਸਭੁ ਬਿਸਮਾਦ ॥੮॥੪॥

naanak pekhio sabh bisamaadh ||8||4||

Nanak a vu partout la merveille. ॥8॥4॥

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

raamakalee mahalaa panjavaa ||

Raamkalee, Mahalla 5.

ਦਾਵਾ ਅਗਨਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਬੂਟ ॥

dhaavaa agan rahe har booT ||

Dans l'incendie de la forêt, quelques pousses restent vertes ;

ਮਾਤ ਗਰਭ ਸੰਕਟ ਤੇ ਛੂਟ ॥

maat garabh sa(n)kaT te chhooT ||

de l'angoisse du sein maternel l'être est délivré.

ਜਾ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਿਮਰਤ ਭਉ ਜਾਇ ॥

jaa kaa naam simarat bhau jai ||

Celui dont le Naam (le Nom divin) médité fait fuir la peur,

ਤੈਸੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੧॥

taise sa(n)t janaa raakhai har rai ||1||

ce Roi Har protège ainsi ses saints. ॥1॥

ਐਸੇ ਰਾਖਨਹਾਰ ਦਇਆਲ ॥

aaise raakhanahaar dhiaal ||

Tel est le Protecteur miséricordieux :

ਜਤ ਕਤ ਦੇਖਉ ਤੁਮ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥੧॥

jat kat dhekhau tum pratipaal ||1||

où que je regarde, Tu es celui qui nourrit. ॥1॥ ॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਜਲੁ ਪੀਵਤ ਜਿਉ ਤਿਖਾ ਮਿਟੰਤ ॥

jal peevat jiau tikhaa miTa(n)t ||

Comme boire l'eau apaise la soif,

ਧਨ ਬਿਗਸੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਆਵਤ ਕੰਤ ॥

dhan bigasai gireh aavat ka(n)t ||

comme l'épouse s'épanouit au retour de l'époux,

ਲੋਭੀ ਕਾ ਧਨੁ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰੁ ॥

lobhee kaa dhan praan adhaar ||

comme la richesse est le souffle même de l'avare,

ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥੨॥

tiau har jan har har naam piaar ||2||

ainsi le serviteur du Har aime le Nom du Har. ॥2॥

ਕਿਰਸਾਨੀ ਜਿਉ ਰਾਖੈ ਰਖਵਾਲਾ ॥

kirasaanee jiau raakhai rakhavaalaa ||

Comme le gardien veille sur la récolte,

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਦਇਆ ਜਿਉ ਬਾਲਾ ॥

maat pitaa dhiaa jiau baalaa ||

comme le père et la mère ont pitié de l'enfant,

ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਦੇਖਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਿਲਿ ਜਾਇ ॥

preetam dhekh preetam mil jai ||

comme l'aimé, voyant l'aimé, court l'étreindre,

ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨ ਰਾਖੈ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ॥੩॥

tiau har jan raakhai ka(n)Th lai ||3||

ainsi le Har garde son serviteur serré contre Lui. ॥3॥

ਜਿਉ ਅੰਧੁਲੇ ਪੇਖਤ ਹੋਇ ਅਨੰਦ ॥

jiau a(n)dhule pekhat hoi ana(n)dh ||

Comme l'aveugle qui voit est comblé de joie,

ਗੂੰਗਾ ਬਕਤ ਗਾਵੈ ਬਹੁ ਛੰਦ ॥

goo(n)gaa bakat gaavai bahu chha(n)dh ||

comme le muet qui parle chante mille poèmes,

ਪਿੰਗੁਲ ਪਰਬਤ ਪਰਤੇ ਪਾਰਿ ॥

pi(n)gul parabat parate paar ||

comme l'infirme franchit les montagnes,

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਗਲ ਉਧਾਰਿ ॥੪॥

har kai naam sagal udhaar ||4||

le Nom du Har sauve tous les êtres. ॥4॥

ਜਿਉ ਪਾਵਕ ਸੰਗਿ ਸੀਤ ਕੋ ਨਾਸ ॥

jiau paavak sa(n)g seet ko naas ||

Comme le feu détruit le froid,

ਐਸੇ ਪ੍ਰਾਛਤ ਸੰਤਸੰਗਿ ਬਿਨਾਸ ॥

aaise praachhat sa(n)tasa(n)g binaas ||

ainsi les fautes s'anéantissent dans la Sangat (l'assemblée) des saints.

ਜਿਉ ਸਾਬੁਨਿ ਕਾਪਰ ਊਜਲ ਹੋਤ ॥

jiau saabun kaapar uoojal hot ||

Comme le savon rend le linge éclatant,

ਨਾਮ ਜਪਤ ਸਭੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਖੋਤ ॥੫॥

naam japat sabh bhram bhau khot ||5||

la récitation du Nom emporte tout doute et toute peur. ॥5॥

ਜਿਉ ਚਕਵੀ ਸੂਰਜ ਕੀ ਆਸ ॥

jiau chakavee sooraj kee aas ||

Comme la chakvi attend le soleil,

ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਬੂੰਦ ਕੀ ਪਿਆਸ ॥

jiau chaatirak boo(n)dh kee piaas ||

comme l'oiseau chaatrik a soif de la goutte de pluie,

ਜਿਉ ਕੁਰੰਕ ਨਾਦ ਕਰਨ ਸਮਾਨੇ ॥

jiau kura(n)k naadh karan samaane ||

comme le cerf tend l'oreille au son,

ਤਿਉ ਹਰਿ ਨਾਮ ਹਰਿ ਜਨ ਮਨਹਿ ਸੁਖਾਨੇ ॥੬॥

tiau har naam har jan maneh sukhaane ||6||

ainsi le Nom du Har réjouit le cœur de ses serviteurs. ॥6॥

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

raamakalee mahalaa panjavaa ||

Raamkalee, Mahalla 5.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਪੇਖੀਅਹਿ ਪ੍ਰਭ ਸਗਲ ਤੁਮਾਰੀ ਧਾਰਨਾ ॥੧॥

jeea ja(n)t sabh pekhe'eeh prabh sagal tumaaree dhaaranaa ||1||

Tous les êtres que l'on voit, ô Dieu, sont soutenus par Toi. ॥1॥

ਇਹੁ ਮਨੁ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਉਧਾਰਨਾ ॥੧॥

eih man har kai naam udhaaranaa ||1||

Cet esprit est sauvé par le Nom du Har. ॥1॥ Pause ॥

ਰਹਾਉ ॥

rahaau ||

ਖਿਨ ਮਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਸਭਿ ਕਰਤੇ ਕੇ ਕਾਰਨਾ ॥੨॥

khin meh thaap uthaape kudharat sabh karate ke kaaranaa ||2||

En un instant Il établit et Il défait : la Kudrat (la création, la puissance manifestée de Dieu) tout entière est l'œuvre du Créateur. ॥2॥

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਬਿਦਾਰਨਾ ॥੩॥

kaam karodh lobh jhooTh ni(n)dhaa saadhoo sa(n)g bidhaaranaa ||3||

Désir, colère, avidité, mensonge, calomnie : dans la Saadh Sangat (la compagnie des saints), ils sont mis en pièces. ॥3॥

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਸੂਖੇ ਸੂਖਿ ਗੁਦਾਰਨਾ ॥੪॥

naam japat man niramal hovai sookhe sookh gudhaaranaa ||4||

En récitant le Naam (le Nom divin), l'esprit devient immaculé, et la vie s'écoule dans une paix parfaite. ॥4॥

ਭਗਤ ਸਰਣਿ ਜੋ ਆਵੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਸੁ ਈਹਾ ਊਹਾ ਨ ਹਾਰਨਾ ॥੫॥

bhagat saran jo aavai praanee tis ieehaa uoohaa na haaranaa ||5||

Le mortel qui vient au refuge des fidèles ne perd ni ici ni là-bas. ॥5॥

ਸੂਖ ਦੂਖ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਤੁਮ ਹੀ ਆਗੈ ਸਾਰਨਾ ॥੬॥

sookh dhookh is man kee birathaa tum hee aagai saaranaa ||6||

Joies, peines, détresse de cet esprit : c'est devant Toi seul que je les dépose. ॥6॥

ਤੂ ਦਾਤਾ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਆਪਨ ਕੀਆ ਪਾਲਨਾ ॥੭॥

too dhaataa sabhanaa jeeaa kaa aapan keeaa paalanaa ||7||

Tu es le Donateur de tous les êtres ; Tu nourris ce que Tu as créé. ॥7॥

ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਕੋਟਿ ਜਨ ਊਪਰਿ ਨਾਨਕੁ ਵੰਞੈ ਵਾਰਨਾ ॥੮॥੫॥

anik baar koT jan uoopar naanak va(n)n(j)ai vaaranaa ||8||5||

Des millions de fois, Nanak s'offre en sacrifice à Tes serviteurs. ॥8॥5॥